Գնահատել նախագիծը
← Բոլոր հրապարակումները

Ինչ սովորեցի Continuous Delivery Pipelines գրքից

Մի քանի եզրակացություններ Դեյվ Ֆարլիի «Continuous Delivery Pipelines» գրքից։

9 րոպե
DevOpsԳրքի ակնարկԳիտելիքի փոխանակում

Ինչ-որ իմաստուն մեկը մի անգամ ինձ ասաց, որ կյանքը չափազանց կարճ է լավ գրքերի համար. այն պետք է ծախսել ակնառու գրքերի վրա։ Դեյվ Ֆարլիի «Continuous Delivery Pipelines»-ը անշուշտ այդ խմբին է պատկանում։

Դեյվ Ֆարլին ունի մոտ 40 տարվա փորձ, որից 30-ը՝ լայնածավալ բաշխված համակարգերի վրա, ինչը նրան դարձնում է DevOps համայնքի ամենահայտնի մարդկանցից մեկը։ Իր ուշագրավ փորձագիտությունից բացի՝ նա պարբերաբար հանդես է գալիս կոնֆերանսներում և, հավանաբար ամենից նշանակալիցը, համահեղինակել է բարձր գնահատված «Continuous Delivery» գիրքը։

Այս մարդը աշխատում է ավելի երկար, քան ես ապրում եմ։ Նա նաև այն ինժեներներից է, որոնց հավանում եմ։ Սակայն անձնական հիացմունքը մի կողմ թողնելով՝ կարծում եմ, որ այսքան տպավորիչ ռեզյումեն ինքնին խոսում է. Դեյվը մեկն է, ում պետք է լսել։

Սա նկատի ունենալով՝ կցանկանայի փոխանցել մի քանի դաս, որ քաղեցի նրա գրքից։

Պարադիգմի փոփոխություն

Առաջին բանը, որ ինձ աչքի ընկավ, այն էր, թե ինչպես է սահմանվում deployment pipeline-ը։ Պետք է խոստովանեմ. որոշ մարդկանց համար, նույնիսկ բավական փորձառու ինժեներների, սա կարող է իսկապես պարադիգմի փոփոխություն լինել։ Ինչպես ինքը՝ Ֆարլին է ասում.

Deployment Pipeline-ը ՉԻ.

  • պարզապես ավտոմատացված աշխատանքային հոսք, որը կառուցում, թեստավորում և տեղակայում է
  • կառուցման, թեստավորման և տեղակայման անկախ Pipeline-ների համախումբ
  • պարզապես գործիքների և գործընթացների փաթեթ
  • նոր ծրագրային ապահովման լավ լինելը ապացուցելու միջոց1

Եվ ահա ես այստեղ։ Աշխատանքում գրեթե 10 տարի, կառուցում եմ pipeline-ներ, որոնք կառուցում, թեստավորում և տեղակայում են ծրագրային ապահովում՝ գործիքների և գործընթացների մի ամբողջ զինանոցով։ Եվ 5 կետանոց ցանկը ջնջում է իմ ամբողջ կարիերան։ Շնորհակալ եմ, Դեյվ…

Ինչ է այն իրականում

Ուրեմն, եթե deployment pipeline-ը սրանցից ոչ մեկը չէ, ապա ի՞նչ է այն։ Այստեղ գործի են անցնում երկու սահմանում՝ ինչը և ինչպես։

Ինչը Continuous Delivery-ն է. ամբողջական մոտեցում, որն ընդգրկում է ծրագրային ապահովման մշակման յուրաքանչյուր կողմ՝ գաղափարից մինչև օգտատերերի ձեռքում պատրաստի արտադրանք։ Այն զուտ տեխնիկական կարգապահություն չէ, քանի որ պահանջում է նաև ճիշտ կազմակերպչական կառուցվածք, արդյունավետություն և մշակույթ։ Այս բոլորը վճռորոշ են համագործակցությունը, թիմային աշխատանքը խրախուսելու և թիմերին իրենց կոդի մասին որոշելու և դրա համար համատեղ պատասխանատվություն կրելու իրավունք տալու համար։ Այն նաև նշանակում է աշխատել իտերացիաներով և օպտիմալացնել սովորելու համար՝ արագ, հաճախակի հետադարձ կապի միջոցով։

Ամենից առաջ Continuous Delivery-ն ինժեներական կարգապահություն է, որը կիրառում է հերքելիության (falsifiability) գիտական սկզբունքը՝ կոդը թեստավորելով այն մերժելու նպատակով. եթե նույնիսկ մեկ թեստ ձախողվի, Release Candidate-ը դեն է նետվում։

Մի պահ մտածեք, թե ինչ է նշանակում նախորդ պարբերությունը որակի համար։ «Այս թեստը անընդհատ ձախողվում է, չգիտեմ՝ ինչու, պարզապես անտեսենք»։ Այլևս ոչ։ Կա՛մ գրում եք պատշաճ ծրագրային ապահովում և պատշաճ թեստեր (նախընտրելի է TDD-ով), կա՛մ ձեր կոդը չի թողարկվի։ Վերջ։

Ինչպեսը Deployment Pipeline-ն է. պլատֆորմ, որն օգնում է մշակող թիմերին առաքել բարձր որակի ծրագրային ապահովում։ Նրա ձևավորումը պետք է հնարավոր դարձնի ստուգել գաղափարները և անվտանգ փոխել բաները՝ հավաքելով թեստերի արդյունքներ և ստեղծելով տվյալներ կայունության, lead-time-ի և թողունակության մասին, որպեսզի որոշումները հիմնված լինեն ապացույցների վրա։

Այն նաև պետք է կազմակերպված լինի այնպես, որ արագ, տեխնիկական թեստերը աշխատեն առաջինը, և ընդգրկի ինքնուրույն տեղակայվող միավոր (այսինքն՝ մոդուլ կամ միկրոսերվիս)։

Սակայն ամենակարևորը՝ Deployment Pipeline-ը որոշում է թողարկելիությունը և արտադրական միջավայր տանող միակ ճանապարհն է։ Արդյունքում այն ներառում է թողարկելիության հասնելու համար պահանջվող յուրաքանչյուր քայլ՝ unit թեստեր, acceptance թեստեր, վալիդացիա, ինտեգրացիա և այլն։ Ինչպես Դեյվն է ասում. «Մեր ուզածն այն է, որ երբ Pipeline-ը ավարտվի, մենք հանգիստ տեղակայենք՝ առանց որևէ լրացուցիչ աշխատանքի»2

Այս աշխատելաձևը հսկայական օգուտ է տալիս. երբ արտադրական միջավայր հասնող ամեն ինչ պետք է անցնի pipeline-ով, ոչ մի ձեռքով փոփոխություն չի կարող անտեսանելի սահել։ Անկեղծ լինենք. արագ ու կեղտոտ ձեռքով hot-fix-երը ենթակառուցվածքի կոնֆիգուրացիայի շեղման հիմնական պատճառն են։

Lean մոտեցում

Վերոնշյալ սահմանումները կարող են վախեցնող թվալ, բայց հիշեք, որ Continuous Delivery-ն lean մոտեցում է ընդունում։ Նրա ուշադրության կենտրոնում lead time-ների կրճատումն է՝ թափոններից ազատվելով. կրկնօրինակում, ուշացումներ, բարդացված կազմակերպչական կառուցվածքներ և այլն։

Հետևաբար, Deployment Pipeline-ը պետք է ներառի միայն ծրագրային ապահովումը արտադրական միջավայր թողարկելու համար խստորեն անհրաժեշտ քայլերը և դրանցից յուրաքանչյուրը կատարի միայն մեկ անգամ։ Այս սկզբունքից շեղվող ցանկացած բան թափոն է և պետք է հեռացվի՝ և՛ գործընթացը պարզ պահելու, և՛ lead time-ը կրճատելու համար։

Սրա հակառակը ամեն տեսակ gate-keeping-ն է, որը մենեջերները այդքան սիրում են՝ փոփոխությունների կառավարման խորհուրդներ, ձեռքով հաստատումներ և ռիսկից խուսափող վերաբերմունք փոփոխության նկատմամբ («Եթե աշխատում է, մի դիպչիր»)։ DORA զեկույցի համաձայն՝ այս գործընթացները բացասաբար են կորելացվում lead-time-ի և տեղակայման հաճախականության հետ և ընդհանրապես կորելյացիա չունեն փոփոխության ձախողման մակարդակի հետ։ Դրանք վատնող են և պետք է վերացվեն կամ կրճատվեն մինչև նվազագույնը։

Կարճ հայացք ճկունությանը

Զարմանալի չէ, որ Continuous Delivery-ն խորը արմատներ ունի agile-ում։ Փաստորեն, հենց անվանումը գալիս է Agile Manifesto-ից. «Մեզ համար ամենակարևորը հաճախորդի բավարարվածությունն է՝ արժեքավոր ծրագրային ապահովումը վաղ և շարունակաբար առաքելով»։ Համապատասխանաբար, գիրքն առաջարկում է մի քանի գաղափար agile պրակտիկաները գործնականում կիրառելու համար։

Ամենաակնհայտը փոքր իտերացիաներով աշխատելն է. իդեալականորեն այնքան փոքր, որ նոր կոդը commit արվի անմիջապես Trunk/Main ամեն 10 – 15 րոպեն մեկ և առնվազն օրը մեկ անգամ։ Նպատակն այն է, որ pipeline-ը կոդը գնահատի շարունակաբար (ոչ թե տեղակայի այն)։ Այո, ճիշտ եք կարդացել. Ֆարլիի իդեալական branching ռազմավարությունն է՝ «Մի branch արեք։»3

Մեկ այլ պատկերացում վերաբերում է acceptance թեստավորմանը. user story-ում սահմանված յուրաքանչյուր acceptance չափանիշ պետք է ծածկվի առնվազն մեկ acceptance թեստով։

Մխիթարող անեկդոտ

Գիրքը բացատրում է, թե ինչպես կառուցել Continuous Delivery pipeline-ը զրոյից՝ առաջարկելով իտերատիվ մոտեցում. սկսել նվազագույնից (պատկերացրեք մի քանի տեղակայման սկրիպտ և կոշտ սկավառակ artifact-ները պահելու համար) և աճեցնել նրա հնարավորությունները նախագծի հետ միասին։

Այնուհետև ասվում է, որ այս նվազագույն Continuous Delivery Pipeline-ը ստեղծելը կարող է մի քանի շաբաթ տևել։ Անձամբ ես դա մխիթարող եմ համարում։

Մի անգամ (նախորդ գործատուի մոտ. այս ընկերությունը հրաշալի է) ինձ խնդրեցին գնահատել, թե որքան ժամանակ կպահանջվի pipeline-ը ամբողջովին զրոյից կառուցելու համար, և իմ սեփական մենեջերը ծաղրեց իմ ասած 20 մարդ-օրվա թիվը։ Հաճելի է իմանալ, որ ես սխալ չէի, և դա հաստատվել է ինձնից շատ ավելի ավագ մեկի կողմից։

Ընդամենը իրականացման դետալ

Բոլորն ուզում են օգտագործել ամենանոր, ամենափայլուն գործիքները, այնպես չէ՞։ Սխալ է։ Միայն տեխնոլոգիան ձեզ ոչ մի տեղ չի հասցնի։ Փաստորեն, Continuous Delivery-ում գործիքակազմը ընդամենը իրականացման դետալ է։

Գրքի վերջին մասում Դեյվը նկարագրում է LMAX-ի (London Multi-Asset Exchange) դեպքը՝ աշխարհի ամենաարտադրողական ֆինանսական բորսաներից մեկը։ Նրա խոսքերով. «Այս կամ այն պահին մենք միգրացիայի ենթարկեցինք համակարգի գործիքների և մասերի մեծ մասը, եթե ոչ բոլորը։ Ընտրում էինք այն տեխնոլոգիան, որն այդ պահին առավել հարմար էր թվում, և փոխում ու զարգացնում էինք իրականացումներն ու որոշումները, երբ համակարգը աճում և փոխվում էր, և երբ ավելի շատ էինք սովորում, թե ինչ է պետք և ինչն է աշխատում»։4

Ահա սա է agile-ը, ճարտարապետությունը և տեխնիկական պարտքի մարումը։ Սրանցից ոչ մեկը հնարավոր չէր լինի առանց դիզայնի, մոտեցման, պատերնների և մեթոդների, որոնք առաջնորդում էին նախագիծը հենց սկզբից։

Ընդհակառակը, եթե LMAX թիմն ընտրեր վատ ճարտարապետություն և մոտեցում, նրանք կմնային սկզբում ընտրված գործիքների հետ, և ամբողջ նախագիծը կավարտվեր աղետով։

Նշում ի դեպ. գիրքն իսկապես նկարագրում է առաջարկվող ճարտարապետությունը, բայց ես ամեն ինչ չեմ բացահայտի։ Գնեք գիրքը. այն արժե :)

Մի խոսք թեստային միջավայրերի մասին

Վերջիվերջո, դուք միշտ թեստավորում եք prod-ում։ Մինչ ինձ այս հերետիկոսության համար կկախեք՝ թույլ տվեք բացատրել։ Իրական տեղակայումները և դրանց հետ եկող աղետները տեղի են ունենում արտադրական միջավայրում։ Դա անժխտելի է։ Ինչ թեստավորում էլ անենք, այն չի կարող երաշխավորել, որ մեզ կխնայվեն prod-ի խնդիրները՝ անկախ նրանից, թե քանի «pre-prod» միջավայր ենք աշխատեցնում։

Այն, ինչ կարող ենք անել, խնդիրների հավանականությունը նվազեցնելն է՝ ապահովելով, որ յուրաքանչյուր միջավայր տեղակայվի և կոնֆիգուրացվի ճշգրիտ նույն գործիքներով և սկրիպտներով։ Այդ դեպքում յուրաքանչյուր pre-prod տեղակայում ծառայում է նաև որպես հենց գործընթացի թեստ։

Ամբողջական, համակողմանի ինժեներ

Դեյվ Ֆարլին անկասկած ունի եզակի հեռանկար։ Սակայն ինձ ուժեղ տպավորեց այն հասկանալը, թե որտեղից է այն գալիս։

Դեյվը նախևառաջ ծրագրային ինժեներ է։ Նա տարիներ է անցկացրել միլիոնավոր տողեր կոդ գրելով՝ դեռ մինչ որևէ DevOps գործիքի գոյությունը։ Նա մշակման գործընթացը ճանաչում է մանրակրկիտ, և դա թույլ է տալիս նրան մշակել արդյունավետ, մասշտաբավորվող ավտոմատացման լուծումներ։

Յուրաքանչյուր DevOps ինժեներ պետք է պատվի խնդիր համարի հասնել համադրելի խորության ըմբռնման, որովհետև դա բացում է մեր դերերի և մեր կատարած աշխատանքի վերաբերյալ լիովին նոր հայացք։

Հայելու մեջ նայելով

Իր 145 էջերի ընթացքում գիրքը լի է չեկլիստերով, կետերով և մատնահետք կանոններով։ Օրինակ՝

  • Commit փուլի թեստերն ավարտվում են 5 րոպեից քիչ ժամանակում
  • Տվեք ինքներդ ձեզ 10 րոպե փոփոխությունը commit անելու կամ revert անելու համար
  • Աշխատեցրեք ամբողջ pipeline-ը մեկ ժամից պակաս ժամանակում

Խրախուսում եմ (կամ մարտահրավեր եմ նետում) ձեզ այս բոլոր ուղեցույցները քննել ձեր սեփական աշխատանքի համատեքստում և մտածել, թե ինչ կարող եք բարելավել։ Անկեղծ ասած, իմ ամենահաճախակի արձագանքը բարձր, վշտալի «Ախ»-ն էր։

Եզրափակիչ մտքեր

Continuous Delivery-ն ապահովում է ծրագրային ապահովման կառուցման և տեղակայման հետևողական մոտեցում՝ կառուցված տեխնիկական պրակտիկաների շուրջ (թեստերով առաջնորդվող մշակում, pair programming, trunk-based մշակում)՝ մոդուլային ճարտարապետության և համատեղ պատասխանատվության հետ միասին։

Սրանք հենց այն բաներն են, որոնք մենք հակված ենք մերժել որպես «իրական աշխարհի» համար անհարմար, որովհետև «Մենք պետք է արագ առաքենք հնարավորություններ, և սա մեզ հետ է պահում»։ Ուստի ակնհայտ հարցն է. «Արդյո՞ք այս մոտեցումը մասշտաբավորվում է»։ Գիրքը տալիս է որոշ պատասխաններ։

Սկզբից այն մեջբերում է DORA զեկույցը այն մասին, թե ինչպես է Continuous Delivery-ն ազդում ծրագրային ապահովման մշակման վրա.

  • 44%-ով ավելի շատ ժամանակ՝ հնարավորություններին նվիրված
  • 50%-ով ավելի բարձր շուկայական կապիտալիզացիայի աճ 3 տարվա ընթացքում
  • 8000 անգամ ավելի կարճ տեղակայման lead time
  • 50%-ով պակաս ժամանակ՝ անվտանգության թերությունների շտկման վրա
  • 50%-ով ավելի ցածր փոփոխության ձախողման մակարդակ
  • 21%-ով պակաս ժամանակ՝ չպլանավորված աշխատանքի և վերամշակման վրա5

Իսկ LMAX-ի՞ մասին, որ նախագծով Դեյվն այդքան հպարտանում է։ Դե… թող ինքն ասի։

«Ծրագրային ապահովման հետ միասին Deployment Pipeline-ը աճեց՝ դիմակայելու գրեթե 100 000 թեստի, մշակելու Twitter-ի օրական տվյալների ծավալի 1.3 անգամը, սովորաբար սպասարկելու օրական 100 միլիարդ £ արժողությամբ ակտիվների գործարքներ և արխիվացնելու շաբաթական ավելի քան 1TB տվյալ։

Pipeline-ը ինտեգրված էր 20-ից 30 արտաքին երրորդ կողմի համակարգերի հետ՝ տարբեր տեսակների և նպատակների. արտաքին առևտրի համար API-ներ բացահայտելուց մինչև clearing house-երի և հաճախորդների ստուգման համակարգերի հետ բարդ ինտեգրացիաներ։

Համակարգի ցանկացած մասի ցանկացած փոփոխություն ավտոմատ կերպով համապատասխանում էր կանոնակարգերին, քանի որ FCA-ի ամբողջ փաստաթղթավորման ստեղծումը և աուդիտի պահանջների բավարարումը ներդրված էին Deployment Pipeline-ի մեջ»6

Սա է միտքը, որով կցանկանայի ձեզ թողնել։ Եթե կարդացել եք մինչև այստեղ՝ շնորհավորում եմ և շնորհակալություն։ Հուսով եմ՝ այս տեքստը օգտակար էր և ձեզ մտածելու տեղիք տվեց։ Եվ ևս մեկ անգամ՝ ձեռք բերեք գիրքը։ Այն արժե :)


  1. Dave Farley, Continuous Delivery Pipelines: How To Build Better Software Faster (Great Britain: Amazon, 2021), 13 ↩
  2. Dave Farley, Continuous Delivery Pipelines: How To Build Better Software Faster (Great Britain: Amazon, 2021), 62 ↩
  3. Dave Farley, Continuous Delivery Pipelines: How To Build Better Software Faster (Great Britain: Amazon, 2021), 44 ↩
  4. Dave Farley, Continuous Delivery Pipelines: How To Build Better Software Faster (Great Britain: Amazon, 2021), 127 ↩
  5. Dave Farley, Continuous Delivery Pipelines: How To Build Better Software Faster (Great Britain: Amazon, 2021), 4 ↩
  6. Dave Farley, Continuous Delivery Pipelines: How To Build Better Software Faster (Great Britain: Amazon, 2021), 126 ↩