Full stack JavaScript տեխնոլոգիաներ և միտումներ, որոնց արժե հետևել 2024-ին
Ակնարկ full stack JavaScript-ի ամենաթարմ տեխնոլոգիաների, որոնք արժանի են ուշադրության՝ ձևավորված համայնքի հետաքրքրությամբ, տեխնոլոգիական նորություններով և շուկայի պահանջարկով։
Full stack JavaScript մշակումը շարունակում է փոթորկել ծրագրային և տեխնոլոգիական աշխարհը և դանդաղելու նշաններ չի ցուցաբերում։ Այս հոդվածում կցանկանայի կիսվել իմ անձնական տեսակետով այն թրենդային տեխնոլոգիաների մասին, որոնց արժե հետևել առաջիկա մի քանի ամսվա ընթացքում։ Իմ ընտրությունները մեծ մասամբ թելադրված են նրանով, թե ինչի վրա է կենտրոնացած համայնքը և ինչպես է այն զգում, տեխնոլոգիական նորություններով և նրանով, թե ինչ են խնդրում հաճախորդները։ Լինեք փորձառու մշակող, որը ձգտում է կատարելագործել իր հմտությունները, թե նորեկ, որն ուզում է ճանապարհ հարթել վեբ մշակման արագ փոփոխվող աշխարհում, հուսով եմ՝ այս գրառումը ձեզ կոգեշնչի և կօգնի ընտրել ճիշտ tech stack։
React 19-ը ճանապարհին է
Գրեթե երկու տարի է անցել React-ի նախորդ խոշոր տարբերակի թողարկումից։
Այդ ընթացքում հայտնի «create-react-app»-ը, որը գործարկել է անթիվ React-ի վրա հիմնված նախագծեր՝ սեփական tech-stack-ներով, դադարեցվել է, և հենց React-ի փաստաթղթերն այժմ խստորեն խորհուրդ են տալիս ընտրել React-ով աշխատող ֆրեյմվորքներից որևէ մեկը (այլ ոչ թե սկսել զրոյից և, ինչպես իրենք են ասում, ըստ էության հետո կառուցել սեփական ֆրեյմվորքը)։ Փաստաթղթերի հիմնավորումը բավականին համոզիչ է, և ես իսկապես խրախուսում եմ կարդալ այն.
Աղբյուր
React-ի հաջորդ խոշոր տարբերակը՝ 19-ը, հայտարարվեց ոչ վաղ անցյալում։ Իմ համեստ կարծիքով՝ այս թողարկման ամենակարևոր մասը, հավանաբար, կոմպիլյատորն է, որը կպարզեցնի և կօպտիմալացնի բազմաթիվ մանրամասներ։ Օրինակ՝ կոմպիլյատորի օգնությամբ համարյա երբեք պետք չի լինի անհանգստանալ memoization-ի վրա կենտրոնացած hook-երի, ինչպիսիք են useMemo-ն կամ useCallback-ը, կամ ֆունկցիաների, ինչպիսին է memo-ն, այդ անհարմար կանչերի համար։ Սրանք վաղուց գլխացավանք են պատճառում մշակողներին, և ինտերնետը լի է օրինակներով, որտեղ դրանք օգտագործվել են բոլորովին սխալ։ Այսուհետ օպտիմալացումները կկատարի կոմպիլյացիայի քայլը, ուստի կարիք չկա դրանք ձեռքով ավելացնել կոդում։ Սա win-win է. կոդն ավտոմատ օպտիմալացվում է, և ժամանակի ընթացքում այն գրելն ու պահպանելը նաև շատ ավելի հեշտ է դառնում։ Կոմպիլյատորի ավելացումը համահունչ է մրցակիցների՝ Vue-ի կամ Svelte-ի սահմանած միտումներին։
Այլ խոշոր լրացումներն են Server Actions-ը և Server Components-ը։ Թեև դրանք արդեն որոշ ժամանակ հասանելի են և օգտագործվում են React-ի վրա հիմնված ֆրեյմվորքներում, ինչպիսիք են Next.js-ը կամ Remix-ը, React 19-ը այս հնարավորությունները տեղափոխում է «stable» փուլ։ Մինչ այժմ վեբ մշակողները դրանց հասանելիություն ունեին միայն մի տեսակ «canary» ռեժիմով՝ client/server դիրեկտիվների նման բաների հետ միասին։ Ընդհանուր առմամբ՝ React-ը, թվում է, շարժվում է դեպի իզոմորֆ ոճ, որը լղոզում է սերվերի և client-ի կոդի սահմանը։ Սա մեծ փոփոխություն է բերում այն հարցում, թե ինչպես կարող են մշակողները մտածել կատարման սահմանների մասին, քանի որ սերվերային action-ներ սահմանելն ու դրանք client-ից կանչելը՝ առանց անհարմար API endpoint-ներ ձեռքով ստեղծելու, երբեք այսքան պարզ չի եղել։
Թեստավորման ֆրեյմվորքներ և գործիքներ
Թեստավորումը միշտ եղել է ծրագրային ապահովում կառուցելու կարևոր մաս։ Վերջերս մի քանի նոր և հետաքրքիր լուծումներ թափ են հավաքում, և կցանկանայի առանձնացնել դրանցից ամենաուշագրավները։
Vitest
Vitest-ը բավականին նոր test runner է, որը գալիս է Vite-ի նույն միջավայրից. վերջինս ներկայացվում է որպես հաջորդ սերնդի վեբ գործիքակազմ, որը նախատեսված է հին գործիքներին, օրինակ՝ Webpack-ին, փոխարինելու համար։ Գաղափարն այն է, որ երկուսի միջև կիսվի նախագծի մեկ կոնֆիգուրացիա, այնպես որ բիզնես տրամաբանությունը և թեստային հավաքածուները, որոնք սովորաբար գնում են ձեռք ձեռքի, չբաժանվեն։ Կառուցված լինելով ժամանակակից վեբ մշակումը նկատի ունենալով և առաջարկելով ծանոթ API՝ Vitest-ը նպատակ ունի դառնալ de facto ստանդարտ frontend և backend հավելվածների թեստավորման համար։ Այն բնիկ աջակցում է TypeScript-ին, դրա API-ը լավ համապատասխանում է համայնքում հաստատված ստանդարտներին (օրինակ՝ Jest), այն ներառում է ընդհանուր հնարավորություններ, ինչպիսիք են coverage-ը, snapshot-ները և mocking-ը, և պարզապես արագ է՝ թեստերը զուգահեռ կատարելու շնորհիվ։ Developer Experience-ը (DX) Vite-ի և Vitest-ի հիմնական շարժառիթն է, և unit թեստերի հավաքածուները կարգին պահելը վերջինով շատ պարզ է։
Playwright
Մինչ Vitest-ը կենտրոնանում է հիմնականում unit թեստավորման վրա, թափ է հավաքում end-to-end թեստավորման համար ստեղծված մեկ այլ ֆրեյմվորք՝ Playwright-ը։ Դա cross-platform և cross-language (JavaScript/Typescript, Python, Java, .NET) լուծում է, որը հայտնի է մշակողների և ավտոմատացման QA ինժեներների շրջանում։ Թեև Playwright-ը նախատեսված է վեբ հավելվածները թեստավորելու համար՝ դիտարկիչները ավտոմատացնելով, այն նաև տրամադրում է հնարավորություններ, որոնք կարելի է օգտագործել API-ները թեստավորելու համար։ Դա բխում է Playwright-ի՝ HTTP հարցումներն ու պատասխանները կասեցնելու, փոփոխելու և վավերացնելու կարողությունից, որն օգտագործվում է API endpoint-ները ուղղակիորեն թեստավորելու համար, նույնիսկ եթե դա դուրս է դիտարկիչային ինտերակցիաների վրա նրա հիմնական կենտրոնացումից։ Նախորդ նախագծերում ես հենց դրա համար եմ օգտագործել playwright և պահպանել եմ իմ պատասխանատվության տակ գտնվող ծառայությունների մի քանի ինտեգրացիոն թեստային հավաքածուներ։
Testcontainers
Քանի որ խոսում ենք վեբ ծառայությունների մասին. դրանք հազվադեպ են առանձին կանգնած և սովորաբար հենվում են այլ բաղադրիչների վրա, ինչպիսիք են տվյալների բազաները, քեշի շերտերը կամ հերթերը։ Ինտեգրացիոն թեստավորումը նշանակում է վերև բերել իրական ենթակառուցվածքը՝ բոլոր շինանյութերով, բայց ինչպե՞ս աբստրակտացնել դրանք unit թեստերում։ Mocking/stubbing/faking-ը մի տարբերակ է (օրինակ՝ unit թեստերում տվյալների բազայի հիմքում ընկած client-ը փոխարինել «կեղծ» իրականացմամբ), բայց կա՞ ավելի լավ եղանակ։ Ծանոթացեք՝ Testcontainers. չափազանց պարզ միջոց ձեր թեստերին անհրաժեշտ ցանկացած ծառայության իրական instance գործարկելու և հետո այն դեն նետելու համար։ Ասենք՝ CRUD գործողությունների ձեր unit թեստերը պետք է ստուգեն, որ ամեն ինչ ճիշտ է աշխատում իրական Postgres instance-ի դեմ (այլ ոչ թե mock-երի կամ stub-երի), դրա համար կա մոդուլ։ Testcontainers-ի օգտագործումը հանգում է npm փաթեթ տեղադրելուն, համապատասխան մոդուլը ներմուծելուն ու կարգավորելուն և ձեր թեստերում instance ստեղծելուն։ Այն արժե փորձել և՛ առկա, և՛ նոր նախագծերում։
Runtime միջավայրեր – node.js-ի այլընտրանքներ
Տարիներ շարունակ node.js-ը դիտարկիչից դուրս backend հավելվածների համար միակ «լուրջ» JavaScript runtime-ն էր։ Բացի որոշ պատմական իրարանցումից (արդյոք որևէ մեկը դեռ հիշո՞ւմ է io.js ճյուղավորումը, որն այժմ դադարեցված է) և այնպիսի գործիքներից, ինչպիսին է Nashorn-ը JVM-ի համար, գործնականում նշանակալի այլընտրանքներ չկային։
Deno
Deno-ն հայտարարվեց մոտ 2018-ին (իսկ 1.0 տարբերակը թողարկվեց 2020-ին)։ Deno-ի միջոցով Ryan Dahl-ը, որը սկզբնապես ստեղծել է node.js-ը, փորձեց շտկել այն, ինչ համարում էր node-ում «կոտրված»։ Թեև այն չէ node.js-ի «drop-in» փոխարինում (գոնե լռելյայն), այն բերում է մի շարք հիանալի հնարավորություններ և բարելավումներ.
- խիստ անվտանգություն և անվտանգ լռելյայն կարգավորումներ. օրինակ՝ մշակողը պետք է բացահայտորեն տա հասանելիություն ֆայլային համակարգին և ցանցին։
- փաթեթների կառավարում. հրաժեշտ տվեք
node_modules-ին։ Dahl-ը package.json-ի ներդրումը նշել է իր 10 ափսոսանքներից մեկը, ուստի Deno-ն այժմ այլ ճանապարհով է գնում. կախվածությունների կառավարման համար URL-ներ՝ ապահովված տեղային քեշով (այս մոտեցման մասին ավելին կարող եք իմանալ այստեղ)։ Արժե նշել նաև, որ Deno-ն լռելյայն օգտագործում է ժամանակակից ES modules համակարգը։ - TypeScript-ի առաջին կարգի աջակցություն. կոմպիլյացիայի համար լրացուցիչ գործիքակազմի կարիք չկա, և ստատիկ տիպավորումը աշխատում է առանց կարգավորման։
Deno-ն և node.js-ը տարբերվում են նաև այլ կերպ, բայց սրանք նորեկի հիմնական առավելություններն են։ Բայց արդյո՞ք այն միակ մրցակիցն է։
Bun
Բնավ ոչ։ Bun-ը մեկ այլ runtime է, որը ներկայացվում է որպես node.js-ի drop-in փոխարինում (ի տարբերություն Deno-ի)։ Նմանապես, այն լռելյայն աջակցում է TypeScript-ին և ներքուստ լուծում է «module madness» համատեղելիության խնդիրները՝ ապահովելով փոխգործունակություն հին CommonJS-ի և ժամանակակից ES modules-ի միջև՝ առանց հատուկ կարգավորման։ Ծանոթ require()-ը, import-ը և դինամիկ import-ները (top level await-ով) աշխատում են առանց կարգավորման՝ անկախ նրանից, թե նախագիծը որ module ռազմավարությանն է հետևում։
Benchmark-երը ցույց են տալիս, որ այն նաև ամենաարագն է։ Bun-ը իմ սիրելի և ամենահետաքրքիր նախագծերից է։ Հեղինակների խոսքերով փաստաթղթերում.
«Bun-ը պարզապես runtime-ից ավելին է։ Երկարաժամկետ հեռանկարում այն նպատակ ունի լինել միասնական, ենթակառուցվածքային գործիքակազմ JavaScript/TypeScript հավելվածներ կառուցելու համար՝ փաթեթների կառավարիչով, transpiler-ով, bundler-ով, script runner-ով, test runner-ով և այլն»։
Այն անշուշտ նրանցից է, որոնց արժե հետևել 2024-ին. ի՞նչ կարող են ձեր նախագծերը շահել Bun-ից։
LLRT by AWS
Վերջում՝ մեկ այլ բանի հակիրճ հիշատակում. LLRT (Low Latency Runtime)-ը runtime է, որը ստեղծվել է հատուկ AWS-ի serverless հավելվածների համար։ Այն ներկայացվում է որպես ունակ արտադրողականությունը բարձրացնել՝ ծախսերը կրճատելով, բայց 2024-ի մարտի դրությամբ այն մնում է փորձարարական։ Եթե ձեր ընկերությունը մեծապես հենվում է AWS Lambda-ի վրա JavaScript-ով, այն կարող է գործիք լինել, որը պետք է նկատի ունենալ առաջիկա մի քանի ամսվա ընթացքում։
TypeScript
2023 թվականի Stack Overflow Developer Survey-ում TypeScript-ը կրկին բարձր արդյունք ունեցավ ինչպես «ամենահայտնի», այնպես էլ «հիացմունք առաջացնող/ցանկալի» տեխնոլոգիաների շարքում։ Գործնականում յուրաքանչյուր նոր նախագիծ աջակցում է ստատիկ տիպերին առանց կարգավորման, շատ հաճախ լռելյայն։
Մեր ընկերությունում մենք TypeScript օգտագործում ենք full stack մշակման համար ինչպես frontend-ում, այնպես էլ backend-ում։ Մենք գնահատում ենք այն վստահությունն ու ապահովությունը, որ այն տալիս է մեր կոդին, ինչպես նաև developer experience-ը, որը հնարավոր է դարձնում տիպերի անվտանգությունը։
2024-ին ես դեռ պնդում եմ TypeScript-ում ներդրումներ կատարելու օգտին, ճիշտ ինչպես երեք տարուց ավելի առաջ։ 5.4 տարբերակի թարմ թողարկմամբ լեզուն շարունակում է զարգանալ, և ընդունումը շարունակում է աճել օրեցօր (թեև արդեն շատ բարձր է)։ Պլանավորում եք բոլորովին նոր նախագիծ, թե legacy JavaScript կոդային բազայի միգրացիա, տիպերը հսկողության տակ պահելը միշտ առողջ որոշում է։ tRPC-ի նման գործիքների և գրադարանների արագ զարգացումն ու ընդունումը դրա լավագույն ապացույցն է։
Ամփոփում
Հուսով եմ՝ այս մանրակրկիտ ուղեցույցը կօգնի ձեզ մնալ 2024-ի առանցքային full stack javascript թրենդների հետ քայլ առ քայլ։ Եթե հասել եք մինչև այստեղ, շնորհակալություն ընթերցելու համար։ Եթե այս գրառումը ձեզ դուր եկավ, ազատ զգացեք կիսվել ձեր մտքերով։