Գնահատել նախագիծը
← Բոլոր հրապարակումները

Ֆրոնտենդները պարզ պահենք

Ճնշվա՞ծ եք ձեր կողմնակի նախագծի ֆրոնտենդի համար տարբերակների հսկայական քանակից։ Իմացեք, թե ինչպես խուսափել գլխացավանքից և ծանր ֆրեյմվորքերից և պահել ձեր վեբ հավելվածները պարզ։

7 րոպե
ֆրոնտենդStackblitzViteJavaScript մոդուլներ

Ոչ վաղ անցյալում գործընկերս մի պատմություն պատմեց. նա մեկնարկել էր կողմնակի նախագիծ՝ նպատակ ունենալով բավական արագ (բայց նաև ապահով) իտերացիա անել, և բեքենդի տրամաբանության համար ընտրել էր node.js TypeScript-ով։ Ցերեկը նա աշխատում է որպես բեքենդ մշակող (հիմնականում node.js/JS/TS-ից տարբեր էկոհամակարգերում), թեև նախկինում ֆրոնտենդի կոդ ևս գրել էր։

Հետո եկավ UI շերտ ավելացնելու պահը, և հենց այստեղ սկսվեց նրա հիասթափությունը։

Նրա հիշած պատերնների գրեթե ոչ մեկը նույնը չէր մնացել։ React? Այս օրերին համայնքը հուզվում է Next.js-ի նման մեծ end-to-end հիմքերով, և նույնիսկ պաշտոնական փաստաթղթերն այժմ խորհուրդ են տալիս ընտրել «React-ով աշխատող ֆրեյմվորքերից մեկը»։ Հավաքման գործիքնե՞ր։ Հազիվ թե որևէ նոր նախագիծ Webpack-ի վրա հենվի այնպես, ինչպես մի քանի տարի առաջ։

Ընկերոջս վրա թափվեց նոր եզրույթների, հասկացությունների, մեխանիզմների և անհասկանալի կոնֆիգուրացիաների ճնշող քանակ։ Նրան թվաց, որ իր բավական պարզ կարիքների համար հեշտ պատասխան չկա. մի ամբողջ տասնյակ լրացուցիչ գործիք սովորելը՝ պարզապես հիմնական ֆրոնտենդ բացահայտելու համար, հազիվ թե ճիշտ ճանապարհ թվար։ Առցանց օրինակների միջով անցնելը մի քիչ նման էր մեմին.

Պատկերի աղբյուրը՝ «ինչպես նկարել բու» դասական մեմը

Արդեն բավակա՞ն հիասթափեցնող է։

Կարո՞ղ են մեր ֆրոնտենդները լինել չափազանց պարզ

Պատկերի աղբյուրը՝ devhumor.com

Իմ պնդումն այն է, որ «ֆրոնտենդային հոգնածության» (frontend fatigue) ևս մեկ ալիքի հետ մեկտեղ (եզրույթ՝ այն վիճակի համար, երբ ձեռքի տակ ունենք ավելի շատ գործիքներ և գործիքների համակցություններ, քան կարող ենք ողջամտորեն յուրացնել) այս լաբիրինթոսում դեռ կան ճանապարհներ, որոնք տանում են դեպի պարզ լուծումներ։

Ես կկիսվեմ մի քանի հնարքներով, որոնք պետք է հեշտացնեն կյանքը (և կոդավորումը) գոնե սկզբնական փուլում՝ առանց նախ գործիքակազմերի գծով դոկտորական աստիճան ստանալու։

Որպես ֆրոնտենդ/TypeScript մշակող՝ ես ինքս հաճախ եմ զգում այդ ճնշումն ու հիասթափությունը։ Եվ գիտեք ինչ – դա ճիշտ չի թվում։ Իմ նպատակն է նվազեցնել ճանաչողական բեռը – խելացի աշխատելը ավելի լավ է, քան շատ աշխատելը։

Այս բլոգգրառման նպատակն է դիտարկել պարզ ֆրոնտենդ նախագծեր սկսելու մի քանի եղանակ – այլ կերպ ասած՝ ստանալ աշխատող նախատիպ առանց հիասթափության։ Սակայն ես չեմ համեմատելու ֆրեյմվորքեր կամ գրադարաններ։ Ինչպես նաև չեմ քննարկելու վիճակի կառավարման, ոճավորման, թեստավորման և այլնի հատուկ մոտեցումներ։

Ֆրոնտենդի վիճակը 2024-ին

Որոշ գործիքակազմեր դեռ անհրաժեշտ են՝ որոշակի օգուտներ ստանալու համար, ինչպիսիք են TypeScript-ի տրանսպիլյացիան կամ production bundle-ի օպտիմալացումը։ Սակայն ամենատարածված կարիքներից շատերն այժմ ծածկվում են լուծումներով, որոնք գրեթե չեն պահանջում կոնֆիգուրացիա (կամ կարող են մեծապես հենվել բնիկ մեխանիզմների վրա), և մի պահ անց ես կցուցադրեմ, թե ինչպես ստանալ «պարզ», «ավելի պարզ» և «չափազանց պարզ» նախագծերի մեկնարկային ձևանմուշներ։

Ահա Vite-ը

Նորեկը թաղամասում՝ աղբյուրի ֆայլերի և ասեթների մշակման, TypeScript-ի տրանսպիլյացիայի և տաք մոդուլների փոխարինման համար «ամեն ինչ մեկ տեղում» լուծումը, այժմ Vite-ն է, որը նախատեսված է կոնֆիգուրացիայով ծանր գործիքներին, ինչպիսին Webpack-ն է, փոխարինելու համար։

Պարտադիր մեմը՝

Պատկերի աղբյուրը՝ xkcd.com

Եթե դուք, սիրելի ընթերցող, այժմ կասկածում եք, որ ես պարզապես մի ստանդարտը փոխում եմ մյուսով, դա բավական ողջամիտ կասկած է։ Սակայն համբերեք, քանի որ կփորձեմ բացատրել, թե ինչու եմ ընտրել սա։

Vite-ը «ամեն ինչ ներառված է» տիպի գործիք է, որը հենց սկզբից շատ քիչ կոնֆիգուրացիա է պահանջում. թվում է, թե այն կառուցված է ամենատարածված կարիքները ծածկելու համար՝ առանց հարցեր տալու. դուք կենտրոնանում եք բիզնես տրամաբանության վրա, իսկ այն հոգում է մնացած ամեն ինչը։

Դրա հետ մեկտեղ՝ այն գալիս է լավ հաստատված մեկնարկային նախագծերի հավաքածուով՝ ամենահայտնի UI գրադարանների համար, երկու լեզվային տարբերակով (JavaScript և TypeScript)՝

Պատկերի աղբյուրը՝ vitejs.dev

Վերջերս Vite-ը դարձել է դե-ֆակտո ստանդարտ հարթակների լայն շրջանակում, այդ թվում՝ Vue, React, Svelte, Qwik և այլն։

StackBlitz

«Trying Vite Online»-ը հնարավոր դարձավ StackBlitz-ի հետ համատեղ, որը տրամադրում է լիովին ինտեգրված առցանց մշակման միջավայր՝ Visual Studio Code-ը բրաուզերում աշխատող, գումարած կենդանի նախադիտում՝ ապահովված WebContainers-ով։ Եկեք նայենք React օրինակին TypeScript-ով (react-ts)՝

Բացել օրինակը StackBlitz-ում

Կրկին՝ StackBlitz-ը տալիս է միջավայր, որտեղ մշակումը կարող է սկսվել անմիջապես. կոդն արդեն տեղում է, և նախադիտումը բեռնվում է ինքնուրույն – խմբագրեք որոշ կոդ և դիտեք, թե ինչպես է փոփոխությունն ակնթարթորեն ուժի մեջ մտնում։

Ձեզ պետք չէ իմանալ որևէ npx create … հմայություն՝ նոր նախագիծ բեռնելու համար, և ձեզ պետք չէ ձեր տեղական մեքենան ծանրաբեռնել ևս մեկ կոդային թղթապանակով, եթե ընտրված մեկնարկային նախագիծը ձեզ դուր չի գալիս։ Իսկ եթե հարմար է, դուք ընդամենը մի քանի սեղմում հեռու եք ձեր GitHub հաշիվը StackBlitz-ին կապելուց և կոդը «Create repository» կոճակով պահպանելուց՝

ուռա GitHub-ին։

Այստեղից արդեն ձերն է որոշելը – շարունակել աշխատել StackBlitz-ում, թե կլոնավորել ռեպոզիտորիան ձեր մեքենա։

Հիմա եկեք քննենք կոդը։ Ինչպես խոստացել էինք, Vite-ի կոնֆիգուրացիան բավական պարզ է և բաղկացած է երեք տարրից՝

Միասին դրանք ապահովում են լիովին աշխատող կարգավորում, պատրաստ և՛ մշակման, և՛ production-ի համար։

«Բայց ես React չեմ ուզում»

Արդար է։ Փորձենք փոխարենը «վանիլային» նախագիծ՝ այնպիսին, որը ձեզ վրա որևէ ֆրեյմվորք չի պարտադրում։ Պարզ պահելու համար ես նաև կենթադրեմ, որ JavaScript-ը բավական է՝

Բացել օրինակը StackBlitz-ում

Նվազագույն կոնֆիգուրացիան նույնիսկ ավելի պարզ է, քան նախկինում – այս անգամ ձեզ պետք է միայն՝

Նկատեք, որ այս անգամ vite.config.js չէր պահանջվում – քանի որ որևէ կոնկրետ ֆրեյմվորք կամ գրադարան ներգրավված չէ, Vite-ի բացահայտ կոնֆիգուրացիան անհրաժեշտ չէ։ Այն պարզապես աշխատում է՝ օգտագործելով սովորական վեբ հավելվածին հարմար լռելյայն կարգավորումներ։

Քանի որ մինչ այժմ նկարագրված երկու մոտեցումները հենվում են Vite-ի վրա, կա նաև build սկրիպտ, որը ստեղծում է ստատիկ կոդի և ասեթների production-ի համար պատրաստ bundle։ Ելքային թղթապանակը կարելի է անմիջապես սպասարկել ձեր ուզած ցանկացած HTTP սերվերով։

Բնիկ մոդուլներ՝ «չափազանց պարզ» կարգավորման համար

Տարիներ շարունակ JavaScript մոդուլների ստանդարտով սահմանված import և export հրամաններն օգտագործելու միակ եղանակը ինչ-որ տեսակի կոդի bundler-ի միացումն էր, ինչպես Webpack, Parcel, Rollup (կամ Vite)։

Դա այն պատճառով էր, որ բրաուզերները չէին հասկանում բնիկ շարահյուսությունը և փոխարենը պահանջում էին, որ JavaScript կոդը ներառվի մեկ կամ մի քանի <script src=”...”> տարրերի միջոցով։ Առաջին տարբերակը կախված էր կոդի հսկայական փաթեթից՝ բոլոր աղբյուրի ֆայլերը գումարած դրանց կախվածությունները, «փաթեթավորված» մեկ ֆայլի մեջ։ Երկրորդը (մի քանի script տարր) կոդը բաժանում էր կտորների, բայց ժամանակի ընթացքում դժվար էր սպասարկել (հիմնականում այն պատճառով, որ սկրիպտների բեռնման/կատարման հերթականությունը շուտով կարող էր դժվար հասկանալի դառնալ)։

Քիչ հայտնի փաստ. բավական վաղուց արդեն (~2018 թվականի մայիսից) բոլոր խոշոր բրաուզերները աջակցում են բնիկ մոդուլներին <script type=”module”> թեգի միջոցով։ Արդյունքում կոդը հեշտությամբ կարելի է բաժանել առանձին մոդուլների, արժեքները կարելի է export և import անել, և ամեն ինչ աշխատեցնելու համար արտաքին գործիքակազմ պետք չէ։ Ահա օրինակ՝

Բացել օրինակը StackBlitz-ում

Նկատեք, որ կա միայն մեկ script թեգ, որը ցույց է տալիս «հիմնական» JavaScript մուտքակետը՝ <script type="module" src="components/app.js></script>

Այնտեղից components/app.js-ի կոդը ներմուծում է հետագա կոդ import հրամաններով։ Եվ այդ ամենը առանց որևէ bundler-ի – պարզապես լավ հին HTML և JavaScript։

Կոդն այժմ կարող է օգտվել անընդհատ զարգացող ECMAScript ստանդարտի գրեթե բոլոր բարիքներից, իսկ մինիմալիստական, պարզ կարգավորման համար կոդի bundler-ները կարելի է հեշտությամբ բաց թողնել։

Պարտադիր մեմը, որ ամփոփում է ամեն ինչ՝

Պատկերի աղբյուրը՝ imgflip.com + լավ մեմի իմ սեփական զգացողությունը

Մի խոսք ֆրեյմվորքերի մասին

Մի պահ հետ քայլենք և կրկին անդրադառնանք ֆրեյմվորքերին։ Նախագիծ, որը պատրաստ է մշակման/production-ի առանց լրացուցիչ կարգավորումների, ստանալու մեկ այլ եղանակ է առաջին օրվանից ընտրել Next.js-ի նման լիարժեք էկոհամակարգ։ Բոլոր անհրաժեշտ մասերը անմիջապես առկա են՝ բեքենդը, ֆրոնտենդը, կոնֆիգուրացիան և ամբողջ «սոսնձող» տրամաբանությունը։ Ձևանմուշը կարելի է գտնել նաև StackBlitz-ում։

Սակայն հիշեք, որ սա զիջումներ ունի – իմ կարծիքով Next.js-ն ունի բավական զառիթափ ուսուցման կորագիծ։ Իմ որոշ գործընկերներ ասում են, որ սկսելը հեշտ է, բայց յուրացնելը՝ դժվար։

Ես հավանաբար այն չէի դասի «պարզ ֆրոնտենդների» շարքին, և հատկապես այն ժամանակ, երբ նախատեսված լսարանը հեռու է առաջադեմ ֆրոնտենդ մշակմանը նվիրվածությունից։ Այդուհանդերձ, այն կարող է հիանալի համապատասխանել, եթե հենց սկզբից նպատակ ունեք fullstack/իզոմորֆ լուծման և ցանկանում եք հիմնավորված կերպով օգտագործել ժամանակակից ֆրոնտենդ ճարտարապետական պատերններ, ինչպիսիք են սերվերային ռենդերինգը, սերվերային կոմպոնենտները և այլն։

Ամփոփում

Ես համոզված եմ, որ պարզությունը ամենակարևորն է, հատկապես տեխնոլոգիական լանդշաֆտում, որը երբեք չի դադարում փոփոխվել։ Երբ որոշ գործիքներ փոխարինվում են մյուսներով, ես ուսումնասիրեցի, թե որն է առաջարկում ամենապարզ մոտեցումը՝ միաժամանակ անուղղակիորեն ծածկելով նոր նախագծերի ամենատարածված կարիքները։ Ես նաև կարծում եմ, որ StackBlitz-ի նման գործիքները ավելացնում են մշակողի սահուն, հյուրընկալ փորձի լրացուցիչ շերտ. կարող եք անմիջապես աշխատել կոդի հետ՝ ողջամտորեն կարգավորված միջավայրում, գրեթե ամբողջությամբ մեկուսացված ձեր տեղական մեքենայից։

Այս կարճ ճանապարհորդության ընթացքում ես նաև հայտնաբերեցի, որ «արմատներին» վերադառնալը կարող է արդյունք տալ, քանի որ բրաուզերները բավական ժամանակ է՝ ստանդարտներին հասնում են (չնայած վաղ խոչընդոտին)։ Ժամանակակից շատ հնարավորություններ այլևս կարծես չեն պահանջում բարդ polyfill-transpile-build փոխակրիչներ և լավ աջակցվում են բնիկ կերպով։