Գնահատել նախագիծը
← Բոլոր հրապարակումները

Հեռավար Event Storming-ի մարտահրավերները ֆասիլիտատորի տեսանկյունից

Ծանոթացեք հեռավար Event Storming-ին ֆասիլիտատորի աչքերով և իմացեք, թե ինչ է ներառում այս դերը։

19 րոպե
Domain Driven DesignEvent StormingBig Picture Event Stormingddd

Երբևէ մտածե՞լ եք Event Storming-ի աշխատաժողովը հեռավար անցկացնելու մասին։ Արժե՞ դա, և հնարավո՞ր է արդյոք իրականում։

Մենք 100% հեռավար ընկերություն ենք, և մեր հաճախորդները ցրված են ամբողջ աշխարհով՝ տարբեր ժամային գոտիներում։ Այս պայմաններում Event Storming-ի աշխատաժողովը տեղում կազմակերպելը դժվար և թանկ կլիներ բազմաթիվ առումներով, առաջին հերթին՝ լոգիստիկայի տեսանկյունից։ Այդ իսկ պատճառով մենք անցկացնում ենք և՛ հեռավար, և՛ տեղում կայացող նիստեր՝ կախված հանգամանքներից։ Այնուամենայնիվ, Event Storming-ի աշխատաժողովները հեռավար անցկացնելը մեր կանխադրված տարբերակն է։

Բազմաթիվ նիստերից քաղած փորձը մեզ հասցրեց մի քանի հետաքրքիր եզրակացությունների։ Հեռավար աշխատաժողովները, ի վերջո, հնարավոր եղավ անցկացնել այնպես, որ արժեք ստանան մեր հաճախորդները։ Միևնույն ժամանակ, դրանք մեզ համար ավելի դժվար էին, քան սկզբնական՝ տեղում կայացող ձևաչափը։

Domain-Driven Design-ի հետ կապված գործիքների և մեթոդների մասին գիտելիքներ կիսելու նախաձեռնության շրջանակում մենք ցանկանում ենք ներկայացնել այն մարտահրավերները, որոնց հանդիպեցինք՝ ընտրելով Event Storming-ի հեռավար տարբերակը։ Թեև դրանք շատ նման են տեղում կայացող աշխատաժողովների մարտահրավերներին, այդ դժվարությունները որոշակի առումներով տարբերվում են։

Պետք է նշել, որ այս մտորումները գալիս են ֆասիլիտատորի տեսանկյունից. նա այն մարդն է, ով համակարգում և վարում է աշխատաժողովի նիստը, և գործնականում հենց նրան է հարկ լինում առնչվել այս մարտահրավերներին։ Մյուս կազմակերպիչները կարող են, օրինակ, տեխնիկական աջակցություն ցուցաբերել վարողին՝ ձայնագրելով նիստը, պահուստավորելով աշխատաժողովի յուրաքանչյուր փուլը և այլն։

Նույնիսկ եթե ֆասիլիտատորություն անելու մտադրություն չունեք, ոչինչ չեք կորցնում։ Այս հոդվածը կարող է նաև խորացնել մեթոդի ձեր ըմբռնումը՝ ցույց տալով այն մեկ այլ տեսանկյունից։

Հեռավար Event Storming-ի 4 ամենաազդեցիկ մարտահրավերները

Մենք ձգտում ենք առավելագույնս օգտագործել Event Storming-ի աշխատաժողովին հատկացված ժամանակն ու բյուջեն։ Արժե նախ անդրադառնալ այն մարտահրավերներին, որոնք առավել մեծ ազդեցություն ունեն հաճախորդին տրվող արժեքի վրա, և միայն դրանից հետո անցնել ավելի քիչ կարևոր խնդիրներին։ Այդ պատճառով մարտահրավերները ընտրել ենք աշխատաժողովներ անցկացնելու մեր փորձի հիման վրա։

Յուրաքանչյուր մարտահրավերի տակ մենք նաև առաջարկում ենք տվյալ խնդրի լուծման օրինակներ։ Բնականաբար, դրանք բազմաթիվ հնարավոր մոտեցումներից ընդամենը մի քանիսն են, և դրանց արդյունավետությունը կախված է բազմաթիվ գործոններից, օրինակ՝ առկա գործիքներից և հաճախորդի սահմանած աշխատաժողովի նպատակից։ Այլ խոսքով, չկա սրբազան բաժակ, որը հարմար լինի բոլոր սցենարների համար։

1. Մասնակիցների էներգիայի կայունության պահպանումը

Վիճակագրորեն մարդիկ կարող են լիովին կենտրոնացած մնալ առաջադրանքի վրա ընդամենը կարճ ժամանակահատվածում՝ 15-ից 30 րոպե։ Դա հիմնականում կախված է նրանց առողջությունից, հուզական վիճակից, քնից և կենտրոնանալու կարողությունից։ Եթե ստիպենք մեզ ընդմիջումներ չանել ավելի երկար, մեր էներգիան սկսում է նվազել, ինչը կարող է հանգեցնել հոգնածության, դյուրագրգռության, պասիվ վարքի, թարմ գաղափարների պակասի և մտածողության դանդաղման։

Event Storming-ի աշխատաժողովին մասնակցելը պահանջում է կենտրոնացում սկզբից մինչև վերջ։ Բացի այդ, մենք ուզում ենք, որ մասնակիցները նախաձեռնող լինեն, գործեն ակտիվորեն, արդյունավետ կերպով կապեն իրենց հետաքրքրություններին և բիզնեսին առնչվող փաստերը և կառուցողական եզրակացություններ անեն. չէ՞ որ մենք գիտելիքը հանելու ենք նրանց գլխից։ Միևնույն ժամանակ մենք ուզում ենք, որ նրանք աշխատաժողովից լավ տպավորություններով հեռանան, պահպանեն թիմային սիներգիան և բաց մտածողությունը։ Նման պայմաններում աշխատաժողովի ստեղծած արտեֆակտները նրանց համար ավելի արժեքավոր կլինեն, քան եթե մարդիկ հյուծված լինեին և չցանկանային շարունակել միասին աշխատել։ Ավելի քիչ ակտիվությունը նշանակում է ավելի քիչ գիտելիք և բացահայտված ավելի քիչ խնդիրներ, ուստի արժե համոզվել, որ մասնակիցների էներգիան մնում է կայուն։

Ամենաարդյունավետ միջոցներից մեկը աշխատաժողովի ընթացքում ընդմիջումներ անելն է։ Սա նվազեցնում է այն վտանգը, որ մասնակիցների էներգիան կսպառվի շատ վաղ, օրինակ՝ նախատեսված նիստի ընդամենը կեսին։ Ընդմիջումները թույլ են տալիս մասնակիցներին վերականգնվել, հանգստանալ և հաջորդ առաջադրանքների համար վերստին ձեռք բերել համադրելի կենտրոնացման տևողություն։ Բոնուս՝ դրանք աչքերին հանգիստ են տալիս էկրանի առջև աշխատանքից, այնպես որ ընդմիջումները օգուտ են բերում մասնակիցների թե՛ միտքին, թե՛ մարմնին։

Ընդմիջումների հաճախականությունն ու տևողությունը նույնքան կարևոր են։ Այստեղ պատրաստի բանաձև չկա, քանի որ բազմաթիվ գործոններ են ազդում այն բանի վրա, թե որքան արագ են մարդիկ հոգնում և կորցնում կենտրոնացումը։ Օրինակ՝ նախագծերը տարբերվում են բարդությամբ, ուստի ավելի բարդ և ժամանակի մեջ ձգվող նախագծերը ավելի արագ կսպառեն էներգիան։ Մարդիկ բնականորեն սովոր են որոշակի աշխատանքային ռիթմի։ Կենտրոնացված նիստերի և ընդմիջումների միջև հավասարակշռություն գտնելը գործի հաջողության բանալին է։

6

Օրինակ, որը ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող են ընդմիջումները օգնել մարդկանց վերականգնել կենտրոնացման մակարդակը։

Ինչպե՞ս պարզել, թե որքան հաճախ և որքան երկար ընդմիջումներ անել։ Հեռավար աշխատաժողովներում այն պահերը նկատելը, երբ մասնակիցների մեծ մասին ընդմիջում է հարկավոր, շատ ավելի դժվար է, քան տեղում կայացող նիստերում։ Ֆասիլիտատորը քիչ բան է տեսնում մասնակիցների մարմնի լեզվից, ժեստերից, հառաչանքներից և այլն։ Այդ պատճառով իմաստ ունի օգտագործել տարբեր գործիքներ՝ նիստերի ընթացքում արագ հետադարձ կապ հավաքելու համար, կանոնավոր՝ հավասար ընդմիջումներով։ Ահա տրամադրությունը չափելու օրինակ.

  • Մինչև աշխատաժողովի սկսվելը մենք հայտարարում ենք, որ ամեն 20 րոպեն մեկ վիդեոկոնֆերանսի գործիքի տեքստային չատով կհարցնենք մասնակիցներին, թե որքան շատ է ընդմիջում պետք։
  • Մասնակիցները պատասխանում են 1-ից 5 սանդղակով թվով։ Ցանկությամբ լի և էներգիայով լցված մարդը պատասխանում է 1, որքան ավելի հոգնած ենք զգում, այնքան ավելի բարձր թիվ ենք ուղարկում։ Լիակատար հյուծվածությունը սանդղակի հակադիր ծայրում է՝ այսինքն 5։
  • Նիստը վարող ֆասիլիտատորը ժամանակ առ ժամանակ տեսնում է պատասխանները՝ թվերի տեսքով։ Եթե իր սուբյեկտիվ գնահատմամբ թվերը բարձր են, նա ընդմիջում է հայտարարում։
  • Ընդմիջումից հետո նա կարող է կրկին հետադարձ կապ հավաքել. այսպես, փորձի և սխալի միջոցով, կարելի է պարզել, թե որքան երկար պետք է լինեն ընդմիջումները։
  • Ամենակարևորն այն է, որ թույլ չտանք, որ մասնակիցների մեծամասնությունը հասնի էներգիայի լիակատար սպառման վիճակի։ Բացառություն կարող է լինել աշխատաժողովի ավարտը, երբ դա միանգամայն նորմալ է։

Վերը նկարագրված չատի վրա հիմնված հետադարձ կապից բացի՝ ֆասիլիտատորը կարող է ապավինել ավելի առաջադեմ գործիքների, ինչպիսիք են պլագինները կամ այլ ծրագրերը. օրինակ՝ Miro հարթակն առաջարկում է տրամադրության հետևման կաղապար։ Նման գործիքները կարող են հավաքել մասնակիցների հետադարձ կապը և հաշվարկել պատասխանների միջինն ու մեդիանը, օրինակ՝ 1-ից 5 թվային սանդղակով։ Դրանց ինտերֆեյսը կարող է նաև դյուրացնել քվեարկությունը, օրինակ՝ չատի հաղորդագրությունների փոխարեն կոճակներ առաջարկելով։

Տրամադրությունը հետևող գործիքի հնարավոր տեսքի պատկերազարդում։

Մեր ընկերությունում աշխատաժողովներ անցկացնելիս նկատեցինք, որ որքան քիչ են գործիքները, այնքան ցածր է մասնակիցների մուտքի արգելքը, ինչը նշանակում է, որ նրանք ավելի արագ են ներգրավվում Event Storming-ի աշխատաժողովի նիստին։ Կարևոր է սա հիշել և գործիքների հարցում չչափազանցել, քանի որ դրանք կարող են ճնշել մարդկանց և անտեղի ծախսել նրանց էներգիան։ Այդպես մենք հավատարիմ ենք մնում աշխատաժողովի նպատակներից մեկին՝ ամեն ինչ պարզ պահելուն։

Վերջում արժե նշել, թե որքան դժվար կարող է լինել կենտրոնացած մնալը արտաքին գրգռիչների պայմաններում։ Այն մարդիկ, ովքեր նստած են սենյակում, որտեղ նրանց շեղում են համակերպակիցները, երեխաները կամ բաց տարածքում այլ ընկերությունների աշխատակիցները, կարող են կորցնել կենտրոնացումը և դուրս գալ ռիթմից։ Այդ պատճառով խելամիտ է աշխատաժողովից առաջ խնդրել մասնակիցներին, որ հնարավորինս ապահովեն նիստի համար հանգիստ անկյուն, որտեղ արտաքին գրգռիչները նրանց վրա քիչ կազդեն։ Իհարկե, ոչ բոլորն են կարող դա անել, բայց դուք գոնե կնվազեցնեք աշխատաժողովի ձախողման վտանգի մի մասը։

2. Պրայմինգի երևույթի սահմանափակումը

Նախ՝ կարճ բացատրություն պրայմինգի երևույթի մասին։ Մեր համատեքստում դա նշանակում է, որ մեկ մարդ կամ մարդկանց մի խումբ ազդում է ողջ թիմի մտքերի, գաղափարների և եզրակացությունների վրա։ Այդ ազդեցությունը հաճախ անուղղակի է և անգիտակցական՝ առաջարկությունների տեսքով։ Թիմը սկսում է մտածել նեղացած համատեքստում՝ կենտրոնանալով այն ոլորտների վրա, որոնց ուղղությամբ ինչ-որ մեկը նրանց մղել է։ Սա խանգարում է «տուփից դուրս» մտածելուն, երբ մենք ուզում ենք նախագծին նայել բազմաթիվ տարբեր անկյուններից։

Այս երևույթը պատկերացնելու համար մտածեք գետի կողմնակի ճյուղի մասին, որը փորվել է մի փոքրիկ աղբյուրից։ Երկար ժամանակ ընթացքում ավելի ու ավելի շատ ջուր է հոսում դեպի այն, մինչև վերջապես դառնում է ամբողջ գետի հիմնական հուն, և գետը փոխում է իր ընթացքը։

Պրայմինգի պատճառով մենք կարող ենք բաց թողնել այն ոլորտները, որոնք կարող են պարունակել բիզնես գործընթացների մասին վճռորոշ տեղեկատվություն։ Երբեմն այդպիսի անսպասելի «թաքնված գոհարները» ստացվում են ամենաարժեքավոր բացահայտումները։ Նրանց ուսումնասիրելու համար տարածք թողնելը կարող է բացել նոր հեռանկարներ կամ նախագծի անսպասելի կողմեր։

Մեկ անձը կարող է ձևավորել մյուսների գաղափարներն ու մտածողության համատեքստը։

Պրայմինգից խուսափելը առավել կարևոր է Event Storming-ի աշխատաժողովի առաջին փուլում, որը հայտնի է որպես «Big Picture»։ Այս փուլում մենք կենտրոնանում ենք բիզնես գործընթացները ամբողջական կերպով, «թռչնի հայացքով» բացահայտելու վրա։ Պրայմինգը լիովին վերացնել հնարավոր չէ, բայց նիստերը կարելի է վարել այնպես, որ այս հոգեբանական ազդեցությունը նվազի։ Սա հեշտ գործ չէ, քանի որ հեռավար աշխատաժողովները հիմնվում են առցանց խոսակցությունների վրա, որտեղ ցանկացած պահի, որպես կանոն, ողջ խմբից միայն մեկ խոսնակ ունի խոսքը։ Տեղում կայացող նիստի ժամանակ գրասենյակն ավելի հարմար է ենթախմբերում զուգահեռ զրույցների համար, ուստի դրանք այնտեղ ավելի բնական և հեշտ են ստացվում։

Հեռավար նիստերում պրայմինգը նվազեցնելու համար մենք, հնարավորության դեպքում, խնդրում ենք մասնակիցներին աշխատաժողովի տվյալ փուլն անհատապես կատարել։ Նրանցից յուրաքանչյուրն ինքնուրույն ավելացնում է սթիքերներ վիրտուալ պատի վրա՝ մյուսներից որոշ հեռավորությամբ, առանց դրանք քննարկելու։ Միայն հաջորդ քայլում ենք հավաքվում որպես խումբ՝ վերլուծելու նրանց առաջարկները, պահելու այն, ինչ իմաստ ունի, և հեռացնելու կրկնությունները։ Այս ընթացակարգին հետևում ենք «քաոսային ուսումնասիրության» փուլում և «դերակատարների և համակարգերի» նախնական ցանկը պատրաստելիս՝ նախքան դերակատարներին իրադարձություններին կցելը։

Մեկ այլ մեթոդ է այսպես կոչված «breakout նիստերի» անցկացումը։ Օրինակ՝ եթե նիստին 12 հոգի է մասնակցում, մասնակիցներին կարող ենք բաժանել 2-3 հոգանոց փոքր ենթախմբերի։ Սակայն սա հաճախ նշանակում է նրանց կողմից լրացուցիչ ջանք, քանի որ նրանք պետք է առանձին առցանց հանդիպումների համար միմյանց զանգահարեն։ Մյուս կողմից՝ որոշ առցանց հանդիպումների հարթակներ, ինչպիսին Zoom-ն է, թույլ են տալիս հանդիպման սեփականատիրոջը ըստ պահանջի ստեղծել breakout սենյակներ։ Սա սկզբնական փուլում ենթախմբերին իրարից առանձին է պահում, որպեսզի աշխատաժողովի մեկ փուլի վրա աշխատելիս նրանք իրար վրա չազդեն։ Երբ ենթախմբերը ավարտում են իրենց առաջադրանքը, բոլորը վերադառնում են հիմնական հանդիպմանը, որտեղ մենք միավորում ենք նրանց գաղափարները։

3. Աշխատաժողովի բոլոր էական փուլերի անցումը

Event Storming-ի աշխատաժողովի յուրաքանչյուր տեսակ ներառում է փուլեր, որոնցում բացահայտվում է առանցքային տեղեկատվությունը։ Օրինակ՝ Big Picture Event Storming-ում դրանք հաճախ լինում են՝ «քաոսային ուսումնասիրություն», «ժամանակագրության ամրագրում», «հակադարձ պատում» և «դերակատարներ և համակարգեր»։ Դրանք բիզնես գործընթացների մասին տալիս են հետևյալ տեղեկությունները.

  • ինչ է կատարվում
  • երբ է տեղի ունենում
  • ով է այն գործարկում
  • ինչ հերթականությամբ
  • որ համակարգերի հետ է փոխազդում

Կան նաև ընտրովի փուլեր, որոնք կարելի է հաջողությամբ օգտագործել Event Storming-ի նոտացիան ընդլայնելու համար, օրինակ՝ բացահայտված գործընթացներում «հնարավորությունների և սպառնալիքների» որոնումը։ Այդպիսի ճկունությունը, ի վերջո, ծառայում է տարբեր նպատակների։ Այդուհանդերձ, չպետք է չափազանց հեռու գնանք՝ երկար մնալով ընտրովի/լրացուցիչ տեղեկատվության վրա, այլապես կարող է ժամանակ չմնալ հիմնական, առանցքային փուլերի համար։

Հաճախորդի նախագծի համար արժեքավոր գիտելիք տրամադրելու նպատակով մենք պետք է ավարտենք աշխատաժողովի այս էական փուլերը համաձայնեցված ժամանակի և բյուջեի սահմաններում։ Մենք հաստատ չենք ուզում հաճախորդից զգալիորեն ավելի երկար ժամանակացույց կամ ավելի մեծ բյուջե խնդրել այն պատճառով, որ այդ փուլերից յուրաքանչյուրում չենք կարողացել հավաքել գոնե հիմնական քանակությամբ տեղեկատվություն։ Հիմունքները առաջնային են, նույնիսկ եթե բիզնես գործընթացներն ունեն բարդության և խորության լրացուցիչ շերտեր։

Եթե հաճախորդի նախագիծը պահանջում է ավելի խորը ուսումնասիրություն, Event Storming-ի աշխատաժողովը կարելի է անցկացնել ավելի մանրամասն մակարդակով, օրինակ՝ «Process Level» կամ «Design Level»։ Աշխատաժողովների այս տեսակները բիզնես գործընթացների ընտրված հատվածը քննում են շատ ավելի խորությամբ և սովորաբար ներգրավում են մասնակիցների ավելի փոքր խումբ, ինչը դրանք դարձնում է Big Picture Event Storming-ի աշխատաժողովներից ավելի էժան։ Երբ ձեռք ենք բերում բիզնես գործընթացների ամբողջական պատկերը, նախագծի հետագա փուլերում ցանկացած պահի կարող ենք անցնել գիտելիքի ավելի խոր մակարդակների։

Ժամանակը վերահսկելը և աշխատաժողովի փուլերը ֆիքսված ժամանակային շրջանակներում տեղավորելը դժվար է նույնիսկ տեղում։ Սակայն հեռավար ձևաչափում մեր միջանձնային փոխազդեցությունները ավելի սահմանափակ են, և ժամային գոտիների տարբերությունը կարող է զգացնել տալ։ Օրինակ՝ որոշ մարդիկ չեն կարող ավելի երկար մնալ նիստում, քանի որ նրանց աշխատանքային օրը մոտենում է ավարտին, մինչդեռ մերն ընդամենը սկսվում է։ Արդյունքում ժամանակացույցը պակաս ճկուն է։

Այդ իսկ պատճառով կարևոր է հետևել մասնակիցների ակտիվությանը՝ հավասարակշռելով քննարկումների վրա ծախսվող ժամանակը և աշխատաժողովի առանձին փուլերի անցումը։ Ֆասիլիտատորը պետք է մասնակիցներին տարածք տա, որպեսզի բոլորը գոնե մեկ անգամ կարողանան խոսել տվյալ թեմայով։ Խմբային տեսազանգերի «բարձրացրու ձեռքդ» գործառույթը հաճախ օգնում է այստեղ։ Գործնականում մեկ մարդ կարող է երկար խոսել այնպես, որ նրան ընդհատելը դժվար լինի, ուստի «ձեռք բարձրացնելը» ծառայում է և՛ որպես քննարկման գործիք, և՛ որպես հետադարձ կապի գործիք։ Իրավիճակը դիտարկելով՝ ֆասիլիտատորը կարող է աջակցել քննարկմանը, ապա երկարացնել կամ կրճատել աշխատաժողովի առանձին փուլերի ժամկետները՝ կախված այն բանից, թե մարդկանց ավելի շատ ժամանակ է պետք իրենց առաջադրանքները ավարտելու համար։

Լրացուցիչ մեթոդ է նախագծի համար ավելի ցածր առաջնահերթություն ունեցող ոլորտների քննարկման վրա ծախսվող ժամանակը սահմանափակելը։ Օրինակ՝ առցանց վճարման գործընթացները խիստ ընդհանրական են և կարող են փոխարինվել արտաքին ընկերության պատրաստի լուծմամբ։ Արժե՞ այստեղ խորանալ իրադարձությունների բացահայտման և կազմակերպման մեջ։ Իրականում ոչ. այս պահին դա կարևոր չէ։ Երբ աշխատաժողովի փուլի ավարտին քիչ ժամանակ է մնում, պետք է կենտրոնանանք այն գործընթացների վրա, որոնք կազմում են մեր հաճախորդի բիզնեսի առանցքը կամ աջակցում են այդ առանցքին։ Նույնիսկ եթե չհասցնենք անդրադառնալ ամեն գործընթացի, ամենակարևորները առանձնացնելը դարձյալ որոշակի մնացորդային արժեք է տալիս։ Հնարավոր է՝ հենց դա է այն, ինչ մեր հաճախորդին առավել անհրաժեշտ է այս փուլում, և այն սովորաբար բավարար է։

4. Տեխնիկական խնդիրներն ու դրանց հետևում կանգնած գործիքները

Աշխատաժողովի մասնակիցները կարող են տարբերվել էկրանի թույլտվությամբ, համակարգչի արտադրողականությամբ, օպերացիոն համակարգով, թողունակությամբ և ինտերնետ կապի կայունությամբ։ Երբեմն սա խնդիրների է հանգեցնում, օրինակ՝ երբ օգտագործում ենք գործիք, որը մասնակիցների մեքենաներից մեծ հաշվարկային հզորություն է պահանջում։ Ավելի թույլ համակարգիչներ ունեցող մարդիկ այդ դեպքում կարող են կորցնել այն, ինչ մենք տվյալ պահին ցուցադրում կամ անում ենք։ Մենք ամեն ջանք գործադրում ենք՝ կանխելու համար այս և նմանատիպ իրավիճակները։

Event Storming-ի հեռավար աշխատաժողովները արդյունավետ անցկացնելու համար պետք է հաշվի առնել տեխնիկական գործոնները։ Ֆասիլիտատորը պետք է ընտրի այնպիսի գործիքներ, ինչպիսին «գրատախտակն» է, որոնք աշխատաժողովի մասնակիցների մեծ մասի համար խնդիրներ չեն առաջացնի։ Հանդիպումից առաջ կարճ հարցումը կարող է օգնել. ի՞նչ օպերացիոն համակարգեր են օգտագործում մասնակիցները։ Որքա՞ն ժամանակ է, ինչ ունեն իրենց ներկայիս համակարգիչը։ Դրա տարիքը նույնպես օգտակար ակնարկ է։ Հարցման արդյունքների հիման վրա ֆասիլիտատորը կարող է որոշել, թե որ գործիքներն օգտագործել և որոնք բաց թողնել, արդյոք խնդրել մասնակիցներին հնարավորության դեպքում անջատել տեսախցիկը՝ թողունակությունը խնայելու համար, և այլն։
Ուշագրավ է նաև, որ խնդիրները նվազեցնելու խելացի միջոց է աշխատաժողովից առաջ մասնակիցների հետ հանդիպում նշանակելը՝ ստուգելու, որ նրանց մոտ ամեն ինչ աշխատում է։ Օրինակ՝

  • Կարո՞ղ են կիսվել իրենց էկրանով։
  • Աշխատո՞ւմ է նրանց տեսախցիկը։
  • Կարո՞ղ են մյուսները լսել նրանց։
  • Կարո՞ղ են մուտք գործել գրատախտակի հարթակ։
  • Արդյո՞ք նրանց համակարգիչը սահուն կաշխատի բոլոր գործիքների միաժամանակյա բացված լինելու դեպքում։

Անցյալում մենք տեսել ենք մասնակցի համակարգչի սառեցում, երբ գործիքներն օգտագործվում էին։

Նիստից մի քանի օր առաջ մասնակիցներին այս քայլերով անցկացնելը օգնեց մեզ նվազեցնել տեխնիկական խնդիրների վտանգը։

Խորհուրդներ և գործիքներ, որոնք կօգնեն հաղթահարել այս մարտահրավերները հեռավար աշխատաժողովում

Ավարտելիս մենք կազմել ենք գործիքների և խորհուրդների կարճ ցանկ, որը կարող է օգնել ֆասիլիտատորին հաջողությամբ անցկացնել Event Storming-ի հեռավար աշխատաժողովը։ Այն ցույց է տալիս, թե որ կանխարգելիչ միջոցները կարելի է կիրառել, և հիմնվում է վերը նկարագրված մարտահրավերների, ինչպես նաև մեր ընկերությունում ունեցած սեփական փորձի վրա։

Ժամանակացույց ընդդեմ կենտրոնացման

Նախագծի բարդության մեր նախնական գնահատման հիման վրա մենք աշխատաժողովը բաժանում ենք 3-ից 5 հանդիպման։ Յուրաքանչյուր նիստ տևում է 4 ժամ՝ ընդմիջումները ներառյալ։ Սա վերին սահմանն է, որի շրջանակում մասնակիցները սովորաբար կարող են մնալ կենտրոնացած և ներգրավված, մանավանդ երբ նրանց ծանրաբեռնում է էկրանին նայելուց առաջացող այսպես կոչված «թվային հոգնածությունը»։

Մենք հետևում ենք օրական 1 աշխատաժողովի նիստ կանոնին, որպեսզի մասնակիցները չհյուծվեն և հաջորդ օրը վերադառնան հանգստացած և նոր մարտահրավերների համար պատրաստ։

Վիդեոզանգ չատով

Աշխատաժողովի յուրաքանչյուր նիստ առցանց հանդիպում է՝ տեսանյութը միացված, որի ընթացքում ֆասիլիտատորը կիսվում է իր էկրանով։ Էկրանի ցուցադրումը ժամանակ առ ժամանակ դադարեցվում է աշխատաժողովի այն փուլերի համար, որոնք մասնակիցները պետք է կատարեն ինքնուրույն կամ ենթախմբերով։ Տեխնիկապես տեսակապի գործիքը պետք է ունենա չատ (ինչպես, օրինակ, Google Meet-ն է առաջարկում)։

Խրախուսեք մասնակիցներին՝ տեսախցիկները միացրած պահել։ Սա ֆասիլիտատորին թույլ է տալիս ընկալել գոնե մասնակիցների բանավոր ազդանշաններից և մարմնի լեզվից մի մասը, ինչը օգնում է ընդմիջումների տևողությունն ու հաճախականությունը կարգավորելիս, հակամարտությունները լուծելիս և թյուրըմբռնումներից խուսափելիս։

Ընդհանուր աշխատանքային տարածք

Առցանց հանդիպումից բացի ֆասիլիտատորն օգտագործում է «գրատախտակ» կոչվող գործիք, որին իրական ժամանակում ավելացվում են սթիքերներ և այլ գրառումներ։ Սա այն տարածքն է, որը կիսվում է հանդիպման ընթացքում։ Յուրաքանչյուր մասնակցի տրվում է տախտակի հասանելիություն, որպեսզի բոլորը կարողանան միաժամանակ խմբագրել դրա բովանդակությունը։ Այն պետք է լինի մեկ ընդհանուր տախտակ, ոչ թե մի քանի առանձին։

Ահա թե ինչպիսին կարող է լինել ընդհանուր աշխատանքային տարածքը։ Գրատախտակի գործիքներից մեկը Miro.com հարթակն է, որը լայնորեն օգտագործվում է մտագրոհի ձևով անցկացվող հեռավար աշխատաժողովների բազմաթիվ տեսակների համար։

Աշխատանքի երեք ռեժիմ

Աշխատաժողովի մեծ մասի ընթացքում մասնակիցները աշխատում են որպես մեկ խումբ՝ ֆասիլիտատորի վարած մեկ առցանց հանդիպման մեջ։ Սա աշխատանքի կանխադրված ռեժիմն է։

Այլ ժամանակ, սակայն, մասնակիցները առաջադրանքներ են ստանում կատարելու ինքնուրույն։ Նրանք այդ ժամանակ իրար հետ ոչինչ չեն քննարկում, բայց և կարիք չկա հանդիպումից դուրս գալու։ Այս փուլն ունի ֆիքսված ժամկետ, որից հետո նրանք վերադառնում են վերը նկարագրված ընդհանուր աշխատանքային ռեժիմին։

Աշխատանքի երրորդ ռեժիմը բացառություն է. առաջադրանքներ, որոնք կատարվում են ենթախմբերով։ Մենք բաժանվում ենք մի քանի ենթախմբի՝ յուրաքանչյուրում 2 կամ 3 հոգի։ Ֆիքսված, համաձայնեցված ժամանակահատվածի համար յուրաքանչյուր ենթախումբ պետք է հավաքվի առանձին առցանց հանդիպման՝ իրար վրա չազդելով հարցերը քննարկելու համար։ Այստեղ ևս նախապես սահմանվում է ժամանակային սահման, որից հետո բոլորը վերադառնում են կանխադրված աշխատանքային ռեժիմին։

Աշխատանքի երեք ռեժիմի բաժանումը լրացուցիչ ջանք է պահանջում, բայց դրա դիմաց սահմանափակում է պրայմինգի երևույթը, որը նկարագրվել էր այս հոդվածում ավելի վաղ։

«Քաոսային ուսումնասիրության» փուլի սկիզբը կարելի է կատարել անհատապես՝ վաղ պրայմինգը կանխելու համար։ Այստեղ երևում է, որ յուրաքանչյուր մասնակից օգտագործել է գրատախտակի մի փոքր տարբեր հատված, որպեսզի նրանց իրադարձությունները չհամընկնեն։

Վայրկենաչափ

Ֆասիլիտատորի զինանոցի վերջին կարևոր և օգտակար գործիքը վայրկենաչափն է։ Այն օգնում է հետևել, թե որքան ժամանակ է անցնում աշխատաժողովի յուրաքանչյուր փուլում և աշխատանքային ռեժիմում։ Այն նաև ցույց է տալիս ընդմիջումների ժամանակը, ինչը կարևոր է մասնակիցների համար. վայրկենաչափը տեսադաշտում ունենալով՝ նրանք կարիք չունեն իրենք հետևել ժամացույցին և կարող են կենտրոնանալ այն բանի վրա, ինչը կարևոր է՝ հենց աշխատաժողովի վրա։

Իդեալական դեպքում յուրաքանչյուր մասնակից պետք է կարողանա տեսնել վայրկենաչափը՝ կա՛մ ֆասիլիտատորի կիսվող էկրանին, կա՛մ որպես գրատախտակի գործիքի պլագին։ Մեր դեպքում Miro.com հարթակն արդեն առաջարկում էր նման գործառույթ, և մենք սիրով օգտվեցինք դրանից։

Վայրկենաչափի օգտագործումը Event Storming-ի հեռավար նիստի ժամանակ։

Ի՞նչ եք սովորել

Դուք սովորեցիք, թե ինչպիսին կարող է լինել Event Storming-ի հեռավար աշխատաժողովի ֆասիլիտացիան և ինչ մարտահրավերների կարող եք հանդիպել։ Մենք անդրադարձանք ամենակարևորներին՝ օրինակներով։ Դրանց իմանալը արժեքավոր է, քանի որ այժմ գիտեք, թե ինչ սպասել, և դա կօգնի ձեզ պատրաստվել, եթե նման աշխատաժողովներ վարեք։

Դուք նաև ծանոթացաք ֆասիլիտացիայի խնդիրների հնարավոր լուծումներին և այն գործիքներին, որոնք կարող են դրանց աջակցել։ Նպատակը լավագույն հնարավոր լուծումները ներկայացնելը չէր, որոնք ամեն դեպքում կախված են նախագծի բնույթից, բյուջեից և այլ գործոններից։ Նպատակն էր տալ ամուր հիմք Event Storming-ի հեռավար տարբերակի հետ ձեր ճանապարհը սկսելու կամ շարունակելու համար։

Մենք նաև աշխատում ենք Event Storming-ի ավելի քիչ տարածված մարտահրավերների մասին մեկ այլ հոդվածի վրա, որոնց մասին նույնպես պետք է իմանալ։ Այն պետք է հրապարակվի առաջիկա շաբաթներին, ուստի հետևեք մեզ։

Մենք նաև սիրով կլսենք ձեզ մեկնաբանություններում, եթե գիտեք այս աշխատաժողովը հեռավար անցկացնելու ավելի լավ եղանակներ կամ որևէ հետաքրքիր առցանց ֆասիլիտացիայի գործիքներ։ Այս տարբերակը դեռ զարգանում է, և գուցե դուք նույնպես կօգնեք այն ձևավորել՝ դարձնելով այն աշխատելու համար ավելի դյուրին։