10 թարմացնող բացահայտում Scrum-ի և Kanban-ի ուղեցույցներին վերադառնալուց
10 բան, որոնք ինձ թարմացնող կամ զարմանալի թվացին Scrum-ի ուսումնական նյութերի հետ աշխատելիս։
Ես Scrum-ը սովորել եմ 15 տարի առաջ և այդ ժամանակից ի վեր նրա կանոնների ու պրակտիկաների հավաքածուն դիտարկել եմ քիչ թե շատ որպես քարի վրա փորագրված։ Մինչև վերջերս ինձ պատճառ չկար նորից նայել դրանց։
Մինչդեռ նախագծերը, որոնց մասնակցում էի, հազվադեպ էին հետևում իսկական Scrum-ին։ Փոխարենը դրանք հակված էին հանգրվանել հարմարեցված Agile գործընթացի վրա, որը հարստացված էր Scrum-ի մի քանի ընտրված պրակտիկաներով։
Մարդիկ, որոնց հետ աշխատել եմ՝ և՛ մշակողները, և՛ Project Manager-ները, Scrum-ի հետ ամեն տեսակի խնդիրներ ունեին։ Որոշ պրակտիկաներ թվում էին չափից դուրս սահմանափակող (խստորեն մեկ ամիս տևող Sprint-ներ, ֆիքսված Sprint Scope), անհասկանալի (բարձր և ցածր մակարդակի առաջադրանքների տարբերությունը) կամ սահմանափակ օգտակարության (Story Points)։
Ոչ վաղ անցյալում ես պատրաստվում էի Professional Scrum™ with Kanban Certification-ին։ Ես դա դիտարկեցի որպես հնարավորություն՝ թարմացնելու գիտելիքներս և համեմատելու ընթացիկ Scrum ուղեցույցների հետ։ Ուրախությամբ պարզեցի, որ Scrum-ը իրականում այդ ընթացքում զարգացել էր՝ ի պատասխան այս բողոքների։
Ստորև ներկայացված է սուբյեկտիվ ցանկ՝ 10 բանի, որոնք ինձ թարմացնող կամ զարմանալի թվացին ուսումնական նյութերի հետ աշխատելիս՝
- Երբ թողարկել
- Ինչի համար է Sprint Review-ն
- Արդյոք պարտադիր է live demo-ն
- Ավելի կարճ Sprint-ները այժմ պաշտոնական են
- Sprint Scope-ը կարելի է բանակցել
- Որակը չի կարելի բանակցել
- Story Points-ը հնացել է
- Service Level Expectation
- Երբ առաջադրանքները դառնում են չափազանց մանր
- Արժեք ընդդեմ Աշխատանքի
Հետագայում ես մանրամասն անցնում եմ այս կետերից յուրաքանչյուրով։ Հիմնական եզրակացությունը սա է. նույնիսկ փորձառու Agile պրակտիկանտը օգուտ է քաղում ժամանակ առ ժամանակ հիմունքներին վերադառնալուց։
Բայց դրանից առաջ համառոտ անցնենք Scrum-ի և Kanban-ի մի քանի հիմունքներով։
Scrum և Kanban
Scrum-ը և Kanban-ը Agile պրակտիկաների երկու լայնորեն օգտագործվող իրականացումներ են։ Թեև դրանք կարելի է դիտարկել որպես այլընտրանքներ, նրանք նաև լավ համադրվում են։ Յուրաքանչյուրը հակված է կենտրոնանալ գործընթացի տարբեր կողմի վրա։ Երկուսն էլ նպատակ ունեն այն դարձնել ավելի դիտարկելի և հարմարվողական, սակայն Scrum-ը շեշտում է թիմային համագործակցության արժեքը, մինչդեռ Kanban-ը կենտրոնանում է հոսքի օպտիմալացման վրա։ (Scrum-ի և Kanban-ի մանրամասն համեմատությունը կարելի է գտնել, օրինակ, այստեղ և այստեղ։)
Անցյալում ես Kanban-ը դիտարկում էի որպես Scrum-ի թեթև և ավելի ճկուն այլընտրանք։ Մի նախագծում մենք անցանք Kanban-ի, քանի որ հաճախորդը Sprint-ի կեսին անընդհատ ավելի ու ավելի հրատապ առաջադրանքներ էր բերում։ Sprint Scope-ը ֆիքսված պահելն ուղղակի բացառվում էր, և Kanban-ը թվում էր վերջին տարբերակը՝ լիակատար քաոսի մեջ սահելուց առաջ։
2020 թվականին Scrum կազմակերպությունը վերանայեց պաշտոնական Scrum Guide-ը։ Վերանայումը բերեց որոշ էական փոփոխություններ այն համեմատ, ինչ ինձ ի սկզբանե սովորեցրել էին։ Ինձ նաև ուրախացրեց իմանալը, որ Scrum կազմակերպությունը հրապարակել էր պաշտոնական ուղեցույց Scrum-ը և Kanban-ը մեկ համահունչ ֆրեյմվորքի մեջ համադրելու մասին։ Այս ուղեցույցը շարադրված է Kanban Guide-ում։ Այն կառուցվում է Scrum-ի վրա ամբողջությամբ և ավելացնում է Kanban-ը վերևից՝ հոսքն ընդհանուր առմամբ ավելի արդյունավետ և կանխատեսելի դարձնելու համար։
Նշում. Scrum-ը և Kanban-ը միավորելու մեկ այլ փորձ կա, որը կոչվում է Scrumban։ Ի տարբերություն Kanban Guide-ում ներկայացված ֆրեյմվորքի, Scrumban-ը կառուցված է Kanban պրակտիկաների շուրջ՝ լրացված Scrum-ի մի քանի արարողություններով։ Որպես այդպիսին, այն Scrum-ը լիովին չի իրականացնում։
Scrum-ը և Kanban-ը հիանալի լրացնում են միմյանց։ Ես սկսեցի դրանք դիտարկել որպես համադրություն, և հենց այդպես եմ մոտենում դրանց ստորև բաժիններում։
Իմ մտորումները
Երբ թողարկել
Scrum-ը հենվում է Increment-ի հասկացության վրա։ Increment-ը ներկայացնում է աշխատանքի մի մաս, որը կարելի է կառուցել մեկ Sprint-ի ընթացքում։ Յուրաքանչյուր Increment պետք է արժեք տա և լինի կոնկրետ, հավելական (բոլոր նախորդ Increment-ների նկատմամբ) և օգտագործելի (տես՝ Scrum Guide, “Increment”)։ Հետևաբար յուրաքանչյուր Increment կարող է, առնվազն սկզբունքորեն, թողարկվել առանձին։
Այսպիսով, ըստ Scrum-ի, ե՞րբ է Increment-ը թողարկելու ճիշտ ժամանակը։ Մասնավորապես, պե՞տք է դադարեցնել թողարկումը, մինչև Sprint Review-ն ավարտվի։
Ոչ, պետք չէ։ Sprint-ի կեսին թողարկելը լիովին ընդունելի է, նույնիսկ մի քանի անգամ։ Scrum Guide-ի խոսքերով՝
«Մեկ Sprint-ը կարող է մի քանի Increment տալ։ Դրանք բոլորը միասին ներկայացվում են Sprint Review-ում (…)։ Այդուհանդերձ, Increment-ը կարող է փոխանցվել շահագրգիռ կողմերին նույնիսկ մինչև Sprint-ի ավարտը։» (Scrum Guide, “Increment”)
Kanban Guide-ը նման բան է ասում՝
«Շատերը սխալմամբ կարծում են, որ թիմերը կարող են արժեք մատակարարել Sprint-ում միայն մեկ անգամ։ Իրականում նրանք պարտավոր են արժեք մատակարարել Sprint-ում առնվազն մեկ անգամ։» (Kanban Guide, “The Sprint”)
Սա տարբերվում է Scrum Guide-ի ավելի վաղ տարբերակներից, որոնք առաջարկում էին ամբողջ Sprint-ը դիտարկել որպես մեկ Increment։
Արդյունքում Scrum-ը հիանալի համապատասխանում է այն թիմերին, որոնք հաճախ են թողարկում կամ կիրառում են Continuous Delivery։ Սա կապվում է այն դերի հետ, որը Sprint Review-ն խաղում է Scrum ֆրեյմվորքում։
Ինչի համար է Sprint Review-ն
Scrum Guide-ը նկարագրում է Sprint Review-ն որպես սահմանված իրադարձություն, որի ժամանակ թիմը ցույց է տալիս հիմնական շահագրգիռ կողմերին, թե ինչի է հասել։
Բայց ի՞նչ, եթե շահագրգիռ կողմերը դժգոհ են այն բանից, ինչ վերջապես տեսնում են Sprint Review-ում։ Չէ՞ որ ավելի լավ կլիներ թողարկումը պահել, մինչև շահագրգիռ կողմերը հնարավորություն ունենան ստանալու և հաստատելու աշխատանքը։
Կրկին պատասխանը ոչ է։ Եթե նպատակ ունեք հաճախակի թողարկումների, աշխատանքը կարելի է վավերացնել Sprint-ի ընթացքում այլ եղանակներով, ինչպիսիք են code review-ն և ընդունման թեստերը։ Ընթացիկ Scrum Guide-ը դա ուղիղ ասում է՝
«Sprint Review-ն երբեք չպետք է դիտարկվի որպես արժեքի թողարկման խոչընդոտ։» (Scrum Guide, “Increment”)
Sprint Review-ն ամբողջությամբ հաղորդակցության մասին է։ Այն թույլ է տալիս թիմին և շահագրգիռ կողմերին տեսնել, թե որտեղ են գտնվում՝ համեմատած այն բանի հետ, թե որտեղ նախատեսում էին լինել Sprint-ի սկզբում՝
«Իրադարձության ընթացքում Scrum Team-ը և շահագրգիռ կողմերը դիտարկում են, թե ինչի է հասել Sprint-ը և ինչ է փոխվել իրենց միջավայրում։ (…) Sprint Review-ն աշխատանքային նիստ է, ուստի Scrum Team-ը չպետք է այն սահմանափակի պարզ ներկայացմամբ» (Scrum Guide, “Sprint Review”)
Արդյոք պարտադիր է live demo-ն
Հաճախ ենթադրվում է, որ Sprint Review-ն պետք է ներառի կատարված աշխատանքի live demo։ Թեև դա երբեք խստորեն պարտադիր չի եղել, այն հաճախ նկարագրվել է որպես Scrum պրակտիկայի անբաժանելի տարր (տես՝ Agile Project Management with Scrum, chapter 5, “The Product Owner”)։
Ինչպես պարզվում է, Scrum Guide-ը ոչինչ բացահայտորեն չի ասում live demo-ի պարտադիր լինելու մասին։ Հետևաբար թիմն ազատ է ընտրելու իր արդյունքները ներկայացնելու այլ եղանակ, որն իրեն ավելի լավ է համապատասխանում։ Այստեղ էլ demo-ն հաստատում ստանալու մասին չէ, այլ քննարկումը հնարավոր դարձնելու։
Այդուհանդերձ, live demo-ն զգալի արժեք է բերում. այն թիմին կենտրոնացած է պահում իսկապես աշխատող աշխատանքի մի մաս մատակարարելու վրա։ Demo-ում նրանք չեն կարող շրջանցել «վերջին մղոնը»՝ բոլոր նյարդայնացնող փոքր մանրամասներն ու ձանձրալի երկրորդական խնդիրները, որոնք պետք է ավարտվեն, որպեսզի ինչ-որ բան իսկապես աշխատի։ Demo սցենար պատրաստելը նաև դրդում է նրանց իրենց արդյունքներին նայել հաճախորդի աչքերով։
Ավելի կարճ Sprint-ները այժմ պաշտոնական են
Հին ժամանակներում Scrum-ը պարտադրում էր ճիշտ 30 օր տևողությամբ Sprint-եր (տես՝ Agile Project Management with Scrum, chapter 1, “Scrum Flow”)։ Սառեցված Sprint Scope-ի հետ համատեղ սա Scrum-ը թվացնում էր բավականին անճկուն, և որոշ թիմեր այն չափազանց անճկուն էին համարում իրենց հանգամանքների համար։
Շուտով նրանցից ոմանք սկսեցին աշխատել ավելի կարճ ժամանակահատվածներով։ Թեև սովորական էր, նման ճշգրտումը շեղվում էր պաշտոնական կանոններից։ Այսօր Scrum Guide-ը պաշտոնապես ճանաչում է ավելի կարճ Sprint-ները որպես օրինական տարբերակ։ (Իրականում դրանք արդեն հայտնվել էին Scrum Guide-ի հենց առաջին տարբերակում, որը հրապարակվել է 2010 թվականին։)
Ամսական Sprint-ներն, այնուամենայնիվ, իրենց առավելություններն ունեին։ Ամսվա տևողությամբ Sprint-ի սկզբում և վերջում երկու օր Sprint իրադարձություններին հատկացնելը կարող է ողջամիտ լինել։ Սակայն երբ Sprint-ները կարճանում են, այդ իրադարձությունները զբաղեցնում են ժամանակի համամասնորեն ավելի մեծ մասը։ Ահա թե ինչու Scrum Guide-ն այժմ խորհուրդ է տալիս այդ իրադարձությունները չափավորել ըստ պլանավորված Sprint-ի տևողության։
Sprint Scope-ը կարելի է բանակցել
Ինձ էլ ավելի շատ զարմացրեց այն, որ Sprint Scope-ը իրականում կարելի է վերաբանակցել Sprint-ի ընթացքում։ Scrum Guide-ը դա ձևակերպում է այսպես՝
«Երբ թիմն ավելին է սովորում, scope-ը կարելի է ճշգրտել և նորից բանակցել Product Owner-ի հետ։» (Scrum Guide, “The Sprint”)
Կարող եք ներմուծել ավելի բարձր առաջնահերթության առաջադրանք կամ հանել Scope-ի մի մասը, պայմանով, որ փոփոխությունը չի վտանգում Sprint-ի ընդհանուր նպատակը (Sprint Goal)։
Սա լավ ցույց է տալիս, թե ինչպես է Scrum-ը դարձել ավելի ճկուն։ Scrum Guide-ի ողջ ընթացքում հեղինակները որպես ուղղորդող սկզբունք հենվում են էմպիրիզմի վրա։ Էմպիրիզմը հիմնվում է փորձարկման վրա. ձեր առջև դրված աշխատանքի որոշ ասպեկտներ կարելի է բացահայտել միայն դրանով փորձարկելով։ Երբ սա ընդունում եք, պետք է բաց մնաք այն գաղափարի համար, որ ձեր բացահայտածը կարող է փոխել պլանը։
Product Owner-ի համաձայնությամբ Sprint-ը կարող է նույնիսկ չեղարկվել։
«Եթե Sprint Goal-ը հնանա, Sprint-ը կարող է չեղարկվել։» (Scrum Guide, “The Sprint”)
Որակը չի կարելի բանակցել
Այն, ինչ մնում է չբանակցվող, Որակն է՝ ինչպես սահմանված է առկա Definition of Done-ում։ Սա իրականում երբեք չի փոխվել։ Հիշեք, որ Definition of Done-ն ինքնին այն է, ինչի շուրջ համաձայնվում է Scrum Team-ը (Developers, Product Owner և Scrum Master), և այն կարող է վերանայվել պահանջների զարգացմանը զուգընթաց։
Այդուհանդերձ, առաջադրանքը, որը չի բավարարում համաձայնեցված Definition of Done-ին, երբեք չի կարող համարվել ավարտված։
«Product Backlog-ի տարրը, որը չի բավարարում Definition of Done-ին, չի կարող ո՛չ թողարկվել, ո՛չ էլ ցուցադրվել Sprint Review-ում։ Այն վերադառնում է Product Backlog՝ հետագայում դիտարկվելու համար։» (Scrum Guide, “Commitment: Definition of Done”)
Sprint-ի վերջում անավարտ տարրեր ունենալը պարտադիր չէ նշանակի աշխատանքը կույր կերպով դեն նետել և նորից սկսել։ Փոխարենը, առաջ գնալուց առաջ պետք է կարճ դադար տալ, շուրջը նայել և ստուգել, որ առաջնահերթությունները դեռ նույնն են։
Story Points-ը հնացել է
Երբ ինձ առաջին անգամ սովորեցնում էին Scrum, ես սովորեցի գնահատել Story Points-ով։ Խստորեն ասած, Story Points-ը երբեք չի եղել Scrum-ի պաշտոնական պրակտիկաներից, բայց այն օրերին ուսումնական նյութերը լի էին դրանցով։
Այդ ժամանակից ի վեր ես հանդիպել եմ Story Points-ի բավականին քննադատության։ Andy Hiles-ը իր գրքում տալիս է փաստարկների մանրակրկիտ ցանկ (տես՝ Applying Scrum with Kanban, chapter 1, “Story-Points”)՝
- «Առաջին խնդիրն այն է, թե թիմերն ինչքան ժամանակ են ծախսում աշխատանքը գնահատելու վրա (…) Այդ ժամանակն ավելի լավ կօգտագործվեր՝ իրականում կատարելով աշխատանքը և բացահայտելով դրա բարդությունը։»
- «Երկրորդ խնդիրն այն է, որ թիմերը դադարում են կենտրոնանալ արդյունքներ ստեղծելու վրա. ժամանակի ընթացքում Scrum Team-երը քննարկում են Points-ը՝ իրենց ստեղծած արդյունքների (…) փոխարեն։»
- Ավելին, ճշգրիտ գնահատականների ձգտելով՝ Story Points-ը ստեղծում է որոշակիության կեղծ զգացում։ Յուրաքանչյուր գնահատական որոշակի անորոշություն է կրում, սակայն Story Points-ը ոչ մի միջոց չի տալիս այդ ռիսկը հաճախորդին փոխանցելու համար։
- Story Points-ը կարող է նույնիսկ վնասել աշխատանքային մշակույթը. երբ մենեջերները սպասում են, որ յուրաքանչյուր առաջադրանք նախապես գնահատվի, թիմը կարող է չափազանց վախենալ խոստովանելուց, որ կոնկրետ խնդրի համար պարզապես դեռ չգիտի և պետք է սկսի աշխատել դրա վրա, նախքան գնահատականով վերադառնալը։
- Եվ չնայած այդ ամբողջ ջանքին, Story Points-ով արտահայտված գնահատականները հատկապես հուսալի չեն։ Andy Hiles-ի խոսքերով՝ դրանք նշանակում են գուշակել գուշակելը։
Service Level Expectation
Այս անգամ ես հանդիպեցի Service Level Expectation-ին՝ որպես գնահատմանը մոտենալու այլ եղանակի։ Ի տարբերություն Story Points-ի, SLE-ն հենվում է պատմական տվյալների (փաստերի) վրա, մասնավորապես՝ պատմական Cycle Time-ի վրա՝
«Cycle Time. ժամանակը, որն անցնում է աշխատանքային տարրի սկսվելու պահից մինչև դրա ավարտը։» (Kanban Guide, “The Basic Metrics of Flow”)
Օրինակ, եթե գիտեք, որ մինչ այժմ ավարտված բոլոր աշխատանքային տարրերի 80%-ը տևել է 5 օր կամ պակաս, դա կարող եք վերածել կանխատեսման. ցանկացած ապագա առաջադրանք նույնպես պետք է տևի 5 օր կամ պակաս՝ 80% հավանականությամբ։
Ինչպես տեսնում եք, SLE-ն ի բնե կրում է հավանականության մասին տեղեկատվություն, ինչը ձեզ տալիս է հարմար միջոց ռիսկը հաճախորդին հաղորդելու համար։ Եթե գործ ունեք տարբեր կատեգորիաների առաջադրանքների հետ, մեթոդը հեշտությամբ ընդհանրացվում է. պարզապես հաշվեք SLE-ն յուրաքանչյուր կատեգորիայի համար առանձին։
Բնականաբար, մեթոդը զգայուն է Cycle Time-ների տարբերության (variance) նկատմամբ։ Այն լավագույնս աշխատում է, երբ տարբերությունը փոքր է, այսինքն՝ երբ տարրերի մեծ մասն ավարտելու համար մոտավորապես նույն ժամանակ է պահանջվում։ Հետաքրքիր է, որ Kanban-ը չի փորձում նվազեցնել Cycle Time-ների տարբերությունը։ Այլ ավելի շուտ կենտրոնանում է հենց Cycle Time-ների օպտիմալացման վրա, այսինքն՝ յուրաքանչյուր տարրը հնարավորինս արագ ավարտելու վրա։
Cycle Time-ների օպտիմալացման կարևորությունը անկախ կերպով հաստատվում է “State of DevOps” զեկույցով (տես՝ Modern Software Engineering, chapter 3, “The Importance of Measurement”)։ Cycle Time-ը շատ նման է Lead Time-ին՝ զեկույցի համաձայն չորս չափումներից մեկին, որոնք վիճակագրորեն փոխկապակցված են թիմի արդյունավետության հետ։
Երբ առաջադրանքները դառնում են չափազանց մանր
Անցյալում ես իրականում բավականին գոհ էի Story Points-ից, մանավանդ եթե համեմատենք մարդ-օրերով գնահատման հետ։ Նկատել էի, որ գնահատականները բարելավվում են, երբ տարրը բաժանում ես ավելի փոքր առաջադրանքների (ընդհանուր գնահատականը սովորաբար աճում է, երբեմն զգալիորեն)։ Story Points-ի դեպքում կարող եք հակված լինել Sprint Planning-ի ժամանակ տարրերը բաժանել հնարավորինս մանր։
Սա կարող է լավ աշխատել ծանոթ ոլորտներում կրկնվող աշխատանքի համար, բայց այն խոցելի է չկանխատեսված խնդիրների և անակնկալների նկատմամբ (“unknown unknowns” ընդդեմ “known unknowns”)։ Կարելի է պնդել, որ Planning նիստի ընթացքում յուրաքանչյուր հարց լուծելու փորձը ստեղծում է չափազանց մանր առաջադրանքներ և մշակման ընթացքում փորձարկման տեղ չի թողնում։
Հետաքրքիր է, որ Kanban-ի մետրիկաները և Service Level Expectation-ը նույնպես կարող են հանգեցնել չափազանց մանր աշխատանքային տարրերի։ Դա տեղի կունենար, եթե Cycle Time մետրիկայի օպտիմալացումը չհավասարակշռվեր մեկ այլ կանոնով, այն է՝ յուրաքանչյուր աշխատանքային տարր պետք է ներկայացնի արժեք, այլ ոչ թե աշխատանք։
Արժեք ընդդեմ Աշխատանքի
Scrum Guide-ը և Kanban Guide-ը երկուսն էլ սահմանազատում են արժեքը և աշխատանքը, և երկուսն էլ շեշտը դնում են արժեքի վրա՝
«Sprint-ի ընթացքում Scrum Team-ը աշխատանքի ընտրված մասը վերածում է արժեքավոր Increment-ի։» (Scrum Guide, “Scrum Definition”)
«Kanban. մոտեցում, որը օպտիմալացնում է, թե ինչպես է արժեքը հոսում գործընթացով» (Kanban Guide, “Definition of Kanban”)
Արժեքն այն է, ինչ քննարկվում է հաճախորդի հետ և Sprint Planning-ի ընթացքում, և հենց դրանից են բաղկացած Product Backlog-ը և Sprint Backlog-ը։ Հետևաբար յուրաքանչյուր Backlog տարր պետք է ինքնուրույն կոնկրետ արժեք տա հաճախորդին։ Այն, օրինակ, կներկայացնի ամբողջական User Story, այլ ոչ թե այդ Story-ի մաս կազմող տեխնիկական առաջադրանք։ Backlog տարրը նաև պետք չէ նկարագրել շատ մանրամասն. մասնավորապես, պետք չէ նախապես որոշել իրականացման յուրաքանչյուր մանրուք։ Սա տեղ է թողնում փորձարկման և որոշումներ կայացնելու համար Sprint-ի ընթացքում։
Ինչպե՞ս է սա երևում գործնականում։ Դուք կարող եք ձեր Board-ում պահել տարրերի երկու մակարդակ՝
- բարձր մակարդակի տարրեր, որոնք ներկայացնում են արժեք,
- և համապատասխան ցածր մակարդակի տարրեր, որոնք ներկայացնում են աշխատանքի մասեր։
Scrum-ի տեսանկյունից՝
- Sprint Scope-ը կբաղկանար բարձր մակարդակի տարրերից,
- Sprint-ի կեսին բարձր մակարդակի տարր ավելացնելը կամ հանելը կնշանակեր Scope-ի փոփոխություն, ինչը պահանջում է բանակցություն Team-ի ներսում,
- մինչդեռ ցածր մակարդակի տարրեր ավելացնելը ոչինչ չարժե, քանի որ չի ազդում Scope-ի վրա։
Kanban-ի տեսանկյունից՝
- Kanban-ը պահանջում է սահմանափակումներ ընթացքի մեջ գտնվող աշխատանքային տարրերի վրա. դուք կարող եք այդ սահմանափակումները կիրառել բաց բարձր մակարդակի տարրերի քանակի նկատմամբ,
- և բարձր մակարդակի տարրերի Cycle Time-ի հետևումը ամենակարևորն է, քանի որ այն արտացոլում է իրական արժեք մատակարարելու համար պահանջվող ժամանակը։
(Արժեք ընդդեմ Աշխատանքի ավելի խորը քննարկումը կարելի է գտնել այստեղ։)
Ամփոփում
Սրանք են այն մտորումները, որոնք գրի առա՝ քննությանը պատրաստվելիս Scrum-ի և Kanban-ի իմ ըմբռնումը թարմացնելիս։ Դրանք անշուշտ սպառիչ չեն թեմայի համար։ Ընդհանուր առմամբ ուրախ եմ, որ քննություն հանձնեցի, քանի որ դա գերազանց հնարավորություն տվեց թարմացնելու իմացածս և ինչ-որ նոր բան սովորելու։
Ստորև բերված են այն աղբյուրները, որոնց վրա հենվել եմ այս հոդվածում՝
- Scrum Guide (scrum.org, 2020)
- Kanban Guide (scrum.org, 2021)
- Ken Schwaber, Agile Project Management with Scrum (Microsoft Press, 2004)
- Andy Hiles, Applying Scrum with Kanban: A Pointless Book! (Independently published, 2021)
- David Farley, Modern Software Engineering: Doing What Works to Build Better Software Faster (Addison-Wesley Professional, 2021)
Եվ եթե մտածում եք Scrum քննություն հանձնելու մասին, կարող եմ խորհուրդ տալ Professional Scrum with Kanban Certification-ը՝ որպես այլընտրանք ստանդարտ Professional Scrum վկայականներին։ Scrum կայքն առաջարկում է քննության համար ուսումնական նյութերի մանրակրկիտ ցանկ։